Enzowe plotki

analiza statystyk blogowych

2012-03-16T12:38:00.006+01:00

Wybrałem parę haseł. Wiele się powtarza, najwyraźniej nadal ktoś nie wie co zrobić z starym futrem i szuka "zabijajoncych" gier;-)
Czasem nie wiem jakim cudem ktoś trafia na mój blog, co dana fraza wpisana do wyszukiwarki ma wspólnego z treścią moich wpisów.
Cieszę się, że najwięcej jest jednak haseł związanych z labradorami i psami oraz inną zwierzyną.

Powodzeniem cieszył się owczarek niemiecki, głównie to jak spędza czas wolny:

- owczarek niemiecki na nartach
- owczarek niemiecki nad woda

Kto pyta nie błądzi, tak się mówi. Ale jak można podejrzewać:
- czy labradory są złośliwe

Zaprzeczam, nie jesteśmy w najmniejszym stopniu złośliwymi psami, czasem upartymi. W dodatku upartymi w taki uroczy sposób (hmm Pani prostestuje heheh)
Jak byłem młodszy to często uparcie robiłem nie to o co mnie proszono, ale nie złośliwe, tylko tak po prostu. Na zasadzie "nie bo nie". Wg mnie to nic ze złośliwością nie ma wspólnego. Teraz jako dorosły, stateczny osobnik też robie parę rzeczy po mojemu. Bo tak właśnie lubię. W zasadzie, to labradory nawet nie wiedza co to znaczy być złośliwym;-).

- plac pigalle po zmroku
oj, nie ma czego sie bać;-).Jest dużo ludzi, jest kolorowo, gwarno, aparaty fotograficzne strzelaja prawie że non stop;-)

- psie prosby do pana
rano prośba o spacer, po powrocie o nasypanie do miski jedzenie, potem różnie. A to o otwarcie balkonu, a najlepiej wyjście na spacer(to praktycznie o każdej porze dnia), na spacerze o organizowanie rozrywek, po powrocie o pozwolenie wskoczenia na kanapę, o misiowanie, jedzenie, misowanie, jedzenie, misiowanie.....:-)))
Pies nie jest wymagający.

- wzrok proszacy
zawsze działa..

- jak sobie poradzić z sierścią labradora
polubić? przyzwyczaić się do tego, że jest wszędzie, nie tylko na psie?
Ja jestem systematycznie czesany taką specjalna szczotką. Kapiel zazywam jedynie w naturalnych zbiornikach wodnych, ewentualnie bywam spłukiwany szlauchem w ogródku(jak jest taka możliwość). Kiedyś wykąpałem sie w takiej sadzawce w ogródku Małego Enzo i musiałem być intensywnie spłukany, bo śmierdziałem. Tak samo jak się w błocie za bardzo uswinię, to potem czeka mnie spłukiwanie wodą. W całym swoim życiu może ze dwa razy byłem umyty psimi środkami czystości, wystarczy;-).

- enzo czy jest takie imię?
taaaaaaaak

- labrador nie śmierdzi
ci co twierdzą inaczej to nie mają racji!:-))))))))

- kartka pocztowa "rzut kijem"
hmm, o co chodzi?;-))

- na co trzeba uważać w amsterdamie
na szalonych rowerzystów. Replika była parę razy w Amsterdamie i mówi, że trzeba mieć oczy w , o pardon, naokoło głowy;-). Poza tym trzeba uważać na to samo co w innych miastach.

- putin w klatce
nie wiem co mysleć o tym haśle!
Nawet boję się szukać w internecie Putina w powiązaniu z klatką;-)

- pudzianowski i schwarzenegger wspolne zdjęcie
zwoje aż mi się zgrzały od myślenia skąd oni tu u mnie? I to w dodatku razem!
Chociaż myślę, ze jakby bylo takie zdjęcie, to zadowoliłoby osobe, która szukała:
- umięśniony brzydal

- dlaczego pies lezy pod stołem
dziwię się, że ktoś nie wie;-))))
Czeka aż coś spadnie, to jest główny powód. Oczywiście aż spadnie coś do jedzenia. Czasem pies leży pod stołem, bo lubi mieć przytulnie, coś nad głową. Ja często leżę pod biurkami.

- dla mnie jesteś super
cieszę się ogromnie:DDD

- pokaż wyprane majteczki na sznurku w chinah(pisownia oryginalna)
no czyż to nie jest interesujące???to pewnie jakiś koneser wypranej bielizny:-)

- magiel towarzyski definicja
u mnie w parku też jest taki magiel. Zbiera się pewna grupka ludzi, pod pozorem wyprowadzenia swoich pupili na spacer;-). Najczęściej stoją w jednym miejscu i denerwuja sie jak psy oddalają się z zasięgu ich wzroku. Co ta grupka robi? Stoi i plotkuje. Zjawisko znane mi już z Kolonii, tam na łące było identycznie! Grupka była nawet większa, a kto w niej nie był to miał duże szanse być tematem tego zgromadzenia;-)

- spuchniete jaja
stropiłem się nieco;-)

da się tu zrobić więcej błędów?
- muj ukohany piesek labladorek

Co jeszcze?
najwięcej wejść mam od Fafika, z Misiolandii, Domu Tymianka, Dmu Pod Lipami, od Murphy i Nero, i Psa Charliego. Wszystkie te blogi mozna znaleźć w zakładkach po prawej stronie. Aktualizacje pokazują się na bieżąco.
Miażdżąca przewaga wejść z Polski(74%), potem Niemcy, Nieznany Ląd:D, USA, Francja, Wielka Brytania.

Najpopularniejsze w tym roku frazy to:
labrador czarny
plecak dla psa
enzowy blog
robert kubica
zdjęcia labradorów

Najpopularniejsze notatki:
500 wpisów
Piosenki o psach
4 lata
sprzęt turystyczny dla psa
zdjęcia z Parady labradorów
Sebastien Chabal

Zapraszam na mojego bloga wszystkich wiernych czytelników i cieszę się gdy pojawia się ktoś nowy!

na budowie

2012-03-15T18:50:00.000+01:00

Jeszcze przez jakiś czas w tym miejscu będę mógł sobie swobodnie pobiegać. Choć muszę przyznać, że budowa idzie pełną parą: wykopy powoli zmieniają się w nowe drogi, chodniki, skwery, budynki czy też tunel pod nową linię metra.
Powstanie tu całkiem zgrabna nowa dzielnica. Nowy mini park już prawie, prawie gotów: widziałem ostatnio jak ekipa sadziła drzewka, formowała ścieżki. Będzie i sklep - nie sklepik, dla mnie to ma też znaczenie: jest szansa, że zakupy nie będą się przeciągały na porę mojego wieczornego posiłku. Kiedyś, w zasadzie całkiem niedawno i miejsce w ktorym mieszkam było tylko zarośnietym trawą kawałkiem ziemi. Był tu jakiś budynek, ale wokół niego pustka.
Czasem z Panem spaceruję aż pod MesseTurm, a czasem po Westendzie. Podoba mi się, bo jest tam przyjemnie, spokojnie, bez pospiechu. Tyle, że to są miejsce dobre(jesli o mnie chodzi) tylko na taką przechadzkę. Nie ma gdzie tam swobodnie pobiegać, dlatego doceniem ten mój nowy kawałek miasta, choc nie ma on takich tradycji (żadnej trinkhalli prowadzonej od pokoleń przez jedną rodzinę, żadnego kiosku w starej kamienicy, pubu z zadymionym wnętrzem i stołami pamiętającymi miniony wiek, ani nawet budki telefonicznej nie ma).
Cieszę się z tego co mam, to co mnie interesuję to sobie oglądam na spacerach.
Dziś analizowałem leżąc na balkonie sprawę zagadek kryminalnych. Mógłbym mieć taki cykl - raz w tygodniu jakaś sprawa do rozwiązania. Oczywiście drogą dedukcji. Tylko czy aby w mojej okolicy aż tyle rzeczy się dzieje o charakterze kryminalnym??
Teraz balkon już dostępny, więc mam większe możliwości rozejrzenia się po ulicy, tu cos zobaczy, tam usłyszę. Najbliższe dni muszę poświęcić na tzw. rozeznanie sytuacji w terenie. Może do tej pory byłem ślepy i głuchy, nie wyłapywałem sygnałów mówiących, że byłaby praca dla detektywa Enzo?
Jedyna rzeczą na którą zwróciłem uwagę w tym tygodniu, to porozrzucane w parku mandarynki. Niby jako pokarm dla królików, no ale czy króliki jedzą mandarynki, w dodatku takie nieobrane?
Kiedyś intrygowały mnie wybebeszone śmietniki w parku. Codziennie rano smieci leżały obok nich, pudełka po jedzeniu najczęściej. Zastanawiałem się co to za prosiaki tak robią. Rozwiązanie tej sprawy było proste: Pan Dżeksona widział jak kruki grzebia w tych koszach i wszystko wywalaja w poszukiwaniu odpadków. Co znalazły brały w dzioby, reszta leżała rozgrzebana na ziemi.
Dlatego zakładam, że w sprawie porzuconych mandarynek też może chodzić o coś całkiem innego niż dokarmianie królików.

Robert Kubica

2012-03-13T18:28:00.007+01:00

Niebawem ruszy kolejny sezon F1. Już wiadomo, że bez Roberta Kubicy. Trzeba przyznac, że ten poprzedni mignął mi niezauważenie koło nosa. Możliwe, że nie był nudny tylko dla ekipy i fanów Sebastiana Vettela;-)
Postaram się teraz być bardziej na bieżąco, szczególnie że wraca Kimi Raikkonen. On i nerwusek Hamilton na pewno dostarczą wielu emocji.
Postanowiłem napisać trochę o Kubicy, widzę że wiele osób wyszukuje o nim informacji na moim blogu.
Ja jestem z tego teamu, który wierzy, że Robert wróci do ścigania w F1, że gdy jego rehabilitacja dobiegnie końca to nadal będzie miał chęci i motywację.
Na razie zaszył się w Toskanii, dochodzi do zdrowia, pewnie je normalnie, bo jakoś lepiej wygląda;-), pojawia się czasem tu i tam. Imprezy te jednak nie są mocno nagłaśniane, nie ma też oficjalnych wypowiedzi Roberta na temat jego zdrowia, tego co zamierza itd. to tylko nakręca spiralę domysłów i plotek.
Czasem niektórzy narobią sporo szumu jedna swoja wypowiedzią, jak np. Alguersuari (nawet nie kolega Kubicy, ot znajomy i to dalszy). Nie od dziś wiadomo, że na nasz temat najwięcej wiadomości mają ci, którzy ledwo nas znają:-).
Trzeba jednak przyznać, że po njusie Alguersauri'ego pojawiło się wiecej aktualności na temat Kubicy.
W jakiś tam sposób wyszło, że Ferrari jednak o nim myślało (nnoo ciekawe jak z tym czuje się teraz Massa?)
Pojawiła się informacja, nawet ze zdjęciami, z toru kartingowego MyKart di Montecatini, na którym Robert zrobił parę kółek. Nadal nikt nie wie jaki jest faktyczny stan ręki -na ile jest ona sprawna, bo jednak karting a samochód F1 to spora różnica.
Myślę, że trzeba być optymistą: na pewno wszystko idzie w dobrym kierunku, a jeśli za jakiś czas Kubica zdecyduje się na inny typ wyścigów, to będę mu w tym też kibicował.
Chociaż chciałbym aby wrócił do F1:-), oczywiście pod warunkiem, że będzie czuł się na siłach.

Wszyscy namiętnie szukaja miejsca w którym mieszka Kubica, wiadomo, że jest to Pietrasanta. "Fakt" zamieszcza takie oto zdjęcie podpisując, że jest to dom Kubicy. Może tak, a może nie;-)
To już zdjęcia z toru kartingowego. Za serwisem www.422race.com

Tyle ode mnie w skrócie, po więcej informacji na temat tego co aktualnie dzieje się u Roberta Kubicy zapraszam na blog:
http://powrotroberta.blogspot.com/
oraz na kolejny blog:
http://mikemojaformula1pl.blogspot.com/

W obu miejscach wiele interesujących wiadomości, zdjęć, serdecznie zapraszam!

krimi

2012-03-11T19:26:00.017+01:00

Czasem leżę sobie na kanapie, za przyzwoleniem rzecz jasna (no dobra czasami jest to nielegal;-), ogladam wtedy najczęściej jakiś sport, albo takie mini seriale jak Detektywi i W11.
Często już po paru minutach wiem jak mniej więcej zakończy się opowiadana historyjka. Może to świadczy o jakimś moim nieodkrytym talencie detektywistycznym?
Wiem, że psy w policji też pracują, najczęściej nosem. Ja jednak mógłbym wykonywać prace dedukcyjną. Siedziałbym w swoim biurze, wygodny fotel, okno z jakimś atrakcyjnym widokiem i mógłbym dumać. Taki współczesny Sherlock Holmes. Wąsiki mam też;-).
Jakieś wątpliwości rozwiewałbym za pomocą internetu, podsłuchałem kiedyś, że tam można znaleźć wszystko. Na każde pytanie jest odpowiedź tylko trzeba umieć szukać. Czemu miałbym się tego nie nauczyć?:-)
Tylko co z serialem ze mna w roli głównej??
Nie wątpie, że w którymś momencie taki by powstał. Kto chciałby oglądać labradora wylegującego się w fotelu gapiącego w przestrzeń?Albo dla odmiany klikającego leniwie myszką i gapiącego się w monitor? Musiałbym jednak wyjść trochę w teren.
A w terenie, to wiadomo, już byłby to serial kryminalno-przygodowo-obyczajowy...
Muszę jeszcze to wszystko dokładnie przemyśleć.. Ewentualnie miałbym swoją ekipę, która wykonywałaby zlecone przeze mnie zadania w terenie. Taaak!! Tak mogłoby być. W ekipie byłaby na pewno Roksana z "Detektywów" i pan Kuba, który kiedyś pojawiał się w "W11".
To tak na początek, bo to pewne, że potrzebowałbym więcej osób.

szukanie wiosny w lesie

2012-03-11T19:26:00.011+01:00

Pan właściwie odczytał moje słowa w jednym z poprzednich wpisów i dziś mogłem poszaleć w lesie.
Trochę się rankiem zamartwiałem, że chmury które kłębiły się na niebie okażą się deszczowymi, na szczęście obyło się bez opadów. Jasne, dla mnie taki deszcz to żadna przeszkoda w spacerze. Wiadomo jednak, że ludzie wolą wędrować przy innej pogodzie.
W Taunusie niestety wiosny nie widać. Trawa zeszłoroczna, wszędzie kupy liści, drzewa gołe, nawet pąków nie mają jeszcze.
Powiew wiosny jednak poczułem: przeszedł obok mnie, cały najeżony i na smyczy;-). Miał wygląd młodej, biszkoptowej labradorki.
Wędrowałem z Panią i Panem ścieżkami rzadko uczęszczanymi przez ludzi, mogłem się poczuć trochę jak leśniczy na obchodzie swojego lasu:-)))
Udało się też mi spotkać leśną zwierzynę. Jak widać ja zorientowałem się, że sarny są za mną po czasie. One już pobiegły w las, wiatr zawiał w odpowiednim kierunku i wtedy wyczułem ich obecność.
Spacer uważam za bardzo udany, był atrakcyjny, długi i nawet po powrocie do domu czułem się zmęczony. Miałem potem sny o wiosnie, lesie i labradorkach:-)

gdzie mieszkać

2012-03-09T12:14:00.000+01:00

Kiedyś znalazłem w prasie takie zestawienie najlepszych miejsc do życia. Z całego świata. Ponoć co roku robi się takie zestawienie, miasta się zmieniają, choć niektóre od lat pojawiają się w pierwszej dziesiątce.
To Top 10 za miniony rok
http://www.smashinglists.com/10-best-places-to-live-in-2011-quality-of-living-index/

10. Sydney
9. Bern
8. Frankfurt
7. Monachium
6. Duesseldorf
5. Vancouver
4. Auckland
3. Genewa
2. Zurich
1. Wieden

Szczęśliwie tyle miast europejskich, a nawet okazało się, że mieszkam w mieście, które zmieściło się w tej dziesiątce. Chociaż z mojego punktu widzenia taka lista wyglądałaby całkiem inaczej. Brałbym pod uwagę ilość zieleni w mieście, oraz czy ta zieleń jest dostępna dla psów:-)
Najlepiej jakby były specjalne tereny do biegania i psich spotkań. Poza tym miasto powinno zadbać o specjalne kosze i worki na odchody. Nie powinno zabraknąć lecznic dla zwierząt i placówek fryzjerskich. Już coś przeczuwam, że francuskie miasta byłyby wysoko w moim rankingu! Fakt, Paryż dostałby ujemne punkty za to, że psy mają tam problem ze swobodnym pobieganiem, wszędzie zakazy.
Co jeszcze? Miasto ogólnie musiałoby byc przyjazne dla zwierząt: darmowe przejazdy komunikacja miejską (u mnie tak właśnie jest), brak zakazów wstępu do restauracji i barów, tak abym mógł z Panią i Panem swobodnie iść i sobie leżeć pod stołem łapiąc nozdrzem zapachy), bawialnie dla psów. Tak jak ludzie sobie wynajmuja np na godziny kort, boisko, to tak samo potrzebne są takie miejsca dla psów. Jakbym miał jakieś towarzyskie spotkanie, chciałbym tam poszaleć z piłką, popływać, pobiegać z kijami - nie wyjeżdżając do lasu.
Moje miasto w zasadzie jest całkiem przyjazne dla psów, to czego mi najbardziej brak, to tej swobodny: wychodzę z domu, a tu zagajnik, plaża, winnica, łąka...
Takie rzeczy mam przynajmniej na wakacjach, więc staram się nie narzekać:-)))

Z miejsc które znam, to do mieszkania najbardziej by mi się podobały:
Moliets - domek otoczony wspaniała roslinnością, plaża i teren leśny dostępne w 10-15 minut.
Chateau de Sissi - przytulny zamkowy pokój, ogromny, pełen zakamarków ogród dostępny i dla psów
Domek Holly w Wallis - z przydomowego ogrodu wspaniały widok na góry i dolinę, oraz zachwycająca bliskość górskich szlaków
Domek w Lauchernalp(tu myslę, że w każdej podobnej górskiej wiosce jest podobnie) - miejsce gdzie samochody nie dojeżdżają, można dostać się tylko górską kolejką. Śniegu długo pod dostatkiem, a jak przychodzi lato, to zieleń jest obfita. Szybki dostęp do ścieżek pośród łąk i lasów
Pitchouline - domek w otoczeniu winnic i ziół. Tu czułem się jak pan na włościach:-). Desgustacja prosto z krzaków, wylegiwanie się na podwórku, własny zaprzyjaźniony skorpion..

Ech te marzenia:-)
Na razie psie zabawy na pobliskim parkingu dla przyczep campingowych:

wiosna, pierwsze ślady

2012-03-07T02:00:00.001+01:00

Stało się - zima sobie odeszła. Od paru dni jest tak przyjemnie, że śmiało moge napisać, że w powietrzu unosi się taki typowy dla wiosny zapach. Po prostu czuć, że przyroda się budzi do życia.
Na drzewach widać pąki, na niektórych krzakach są już drobne listki. Pierwsze kwiaty już poczuły się na tyle pewnie, że zakwitły. Tylko na trawę chyba przyjdzie poczekać.
Zauważyłem też, że króliki wyszły ze swoich nor i dokazują. Pewnie zdążą sie rozmnożyć zanim trawa wyrośnie;-)
Jakoś tak mi weselej na spacerach jak widzę, że krzaki nie są już takie gołe. W naszym parku już pierwsze wiosenne porządki zostały zrobione: przycięto co trzeba, reszta starych liści zostala usunięta. Jeszcze tylko czekam aż zostaną usunięte szkody wyrządzone przez króliki.
Teraz jestem jeszcze ciekaw jak tam w lesie wygląda, dawno nie byłem;-)
W sumie to mi trochę żal, że w tym roku to zima była taka słaba. Słaba, bo sniegu były minimalne ilości. Wprawdzie w Alpach miałem śniegu dużo więcej niż się spodziewałem, ale to byl tylko tydzień. Reszta zimy, to mrozy(które mi w niczym nie przeszkadzały) i szarość za oknem. Czekam teraz na eskplozję kolorów.

powiew wiosny!

2012-02-29T06:00:00.000+01:00

Nie wiem jak u Was, ale u mnie od paru dni jest prawdziwa wiosna! I nie jest ona związana z moimi minionymi miłosnymi uniesieniami:-)
Słońce, temperatura ok. 10 stopni ciepła, na drzewach widać pąki, a na krzakach pojawiły się pierwsze drobne listki.
Czekam aż trawa zacznie odrastać, może wtedy moje łapy po spacerach będą czystsze, bo na razie to ciągle są ubłocone. A to czego naprawdę nie lubię, to czyszczenia łap. Gorsze jest chyba tylko czyszczenie uszu..
Oto pierwsze dowody na to, że wiosna naprawdę coraz bliżej:
A co jeszcze przyjemnego się stało?
Znów dostępny jest balkon! Próbowalem pomagać Pani w jego sprzątaniu, ale poradziła mi udanie się na drzemkę. Poczułem się tym dotknięty i obrażony poszedłem.
W tym czasie uschnięte badyle z donic zniknęły, niektóre rośliny z pokoju przeniosły się na balkon. Wszystko wyczyszone i znów mogę sobie prowadzić obserwacje ulicy:-)))
Na zdjęciu przymiarka do obserwacji, jeszcze przed sprzątaniem.

znalezione

2012-02-29T01:27:00.000+01:00

Znalazłem w sieci fajne zdjęcia, skopiowałem je u siebie (ze stron joemonster.org i kwejk.pl).

Smieszny jest rysunek przedstawiający zwierzęce fobie.
Muszę jednak zaprotestować: nie każdy pies boi się odkurzacza, ja bardzo lubię jak odkurzacz pracuje. Codziennie mam możliwość usłyszeć ten miły dla ucha szum. Działa na mnie relaksująco i momentalnie usypiam. Jak rura czasem i po mnie przejedzie, to nie podskakuję, leżę nieruchomo zadowolony. Czasem układam się też w taki sposób, aby podmuch z odkurzacza leciał w moją stronę.
O, tu tegoroczne zdjęcie, właśnie się przenosiłem w stronę wspomnianego podmuchu, czyli na tył odkurzacza, załapałem się na masaż szczotką;-)

To jest wspaniała walizka! Niezbędnik dla każdego psa, Pan powiedzial, że też by nie wzgardził zawartością ;))))
Ciekaw tylko jestem czy potrafilbym nie zjeść wszystkiego za jednym zamachem. Obawiam się że nie jestem takmi prawdziwym smakoszem, nie potrafiłbym się delektować tymi pysznościami dłużej niż godzinę. jak siebie znam, to pożarłbym wszystko sprawnie, a uszy by mi się aż trzęsły. Potem bym popił dwoma miskami wody, beknął porządnie i wygodnie ułożył na legowisku. Oblizywaniom się nie byłoby końca, aż poczułbym tą błogą sytość w brzuchu i zasnął zadowolony.

Czyż nie wspaniała psia ekipa? Jak ktoś wie gdzie trenują, to niech mi napisze! Chętnie bym się z nimi spotkał, kto wie, może mógłbym z nimi zagrać?;-))

amory

2012-02-24T02:35:00.000+01:00

Tak, ostatnio miałem bardzo stresujący okres - jakaś psica zostawiała wyraźny ślad typu zachęta do amorów. Poczułem się tak jakby to była wiadomość tylko dla mnie, że właśnie mnie wybrała na swego..hmmm.. rycerza;-). W domu czułem się jak w klatce, czuwałem przy drzwiach wyjściowych, popłakiwałem sobie oficjalnie, albo też cichutko użalałem się nad soba w w kąciku.
Na dworze mógłbym i nocować, żaden mróz mi nie przeszkadzał.
Codziennie podczas spacerów tęsknym wzrokiem rozglądałem się po parku, czy czasem gdzieś nie widać tej, która dała mi znak.
Chodziłem z nosem przy ziemi, zawsze jej tropem, czasem zapominałem że powinienem załatwić sprawy tak przyziemne jak siku.
Poranne romantiko:
Trudno uwierzyć, ale przez ten czas zakochania ani razu damy mego serca nie spotkałem..
Nawet jesli o tej samej porze była w parku, to nie udało nam się stanąć nosem w nos.
Czyli kolejny raz byłem zakochany platonicznie.
A czyż nie mam dobrej prezencji? Wszystko jest takie jak trzeba, ta posucha w moim życiu uczuciowym(erotycznym) wynika z tego, że zawsze jakis pan czy pani się na drugim końcu smyczy plącze! Szczególnie gdy jakaś psia damulka zostawia wabiące zapachy, to nie ma zmiłuj: nie da się podejść blisko.
Co robić? Muszą wystarczyć męskie przepychanki z innymi psami, albo odpowiednia maskotka.
Taka psia dola;-)

Stop Killing Dogs For Euro 2012

2012-02-15T09:58:00.012+01:00

Jak ktoś jeszcze nie wie o co chodzi w tej akcji, to zapraszam na stronę:
http://www.stopmordowaniu.pl/index.php/strona-glowna/
Uprzedzam: są tam drastyczne fimiki i zdjęcia.
Jednak czy należy chować głowę w piasek, udawać, że nic się nie dzieje, bo to "tylko"(!!!!!!)psy?
petycja:
http://www.petycje.pl/petycja/5633/stop_mordowaniu_psow_na_euro_2012.html

U nas demonstracja była 11-go lutego. Był to bardzo mroźny dzień i Pani postanowiła, że pójdzie sama, tzn. ja zostanę w domu. Bardzo tego żałuję. Główną przyczyną dla której zostałem nie był mróz, a stan w jakim wtedy byłem. Ogarnęła mnie gorączka miłości i ciężko się ze mną wtedy współpracowało. Pani stwierdziła, że nie chce mieć naderwanej reki..
Na demo, tak jak się spodziewałem, było sporo psów. Możliwe, że jednak nie zachowałbym sie przyzwoicie.
Przemarsz ulicami miasta trwał ponad dwie godziny. Większość psów miała poubierane kubraki. Być może im to było potrzebne.
Zanim ekipa ruszyła można było podpisać petycję, wziąć różne ulotki o tym co się dzieje na Ukrainie oraz nalepki i plakietki.
Ludzie nieśli transparenty z hasłami przeciw mordowaniu psów. Były też okrzyki typu: ME tak, mordowanie nie. Przechodniom rozdawano ulotki, większość brała, ale część uciekała z rękami jakby ten kawałek papieru palił żywym ogniem.
Na pierwszy rzut oka było widać, że demonstracja nie jest związana z polityką, a zwierzęta jednak większość ludzi lubi czy kocha. Czemu więc robiono uniki to nie wiem. Teoretycznie jeśli ktoś stoi i obserwuje daną demonstrację, to chyba chce wiedzieć o co chodzi, co ci ludzie chcą przekazać, czemu idą, czemu krzyczą itd.
Pani i Pan to nawet z pierwszomajowych pochodów przynoszą różne gazety i ulotki - biorą co inni im w ręce wciskaja;-)
Szczęśliwe psy, bo mające pewność, że są kochane:

W demo wzięło udział wielu ludzi z organizacji opiekujących się psami czy z psami pracujących.

Czy takie demonstrowanie coś daje? Nie wiem. Naprawdę nie wiem. Na pewno choć tyle, że o tym co się dzieje na Ukrainie jest głośno. Wiele osób się angażuje w to by pomóc ukraińskim psom. Jednak sama Ukraina czy chce przerwać ten okrutny proceder likwidacji bezpańskich psów?
Przyznam, że cieszy mnie fakt, że to w Polsce lwia część ekip piłkarskich będzie mieszkać podczas w ME.
Kolejna demonstracja w naszym mieście 31-go marca.

Schwarzi Labbi.. w dziurze

2012-02-08T03:00:00.000+01:00

W dniu w którym Pani wzięła replikę do Brig ja poszedłem z Panem na wycieczkę.
Wpierw zjechałem gondolą do Wiler, pare minut niby to asfaltem, a potem już ciągle w górę przez las. Asfaltem, bo była to szosa, czarna:-) ale juz pobocze to śnieg, mnóstwo śniegu.
Potem już zaczął się szlak. W miesiącach niezimowych ten szlak to po prostu droga do Lauchernalp, da się tamtędy wjechać samochodem. Zimą nie ma takiej możliwości, pług wprawdzie odśnieża to miejsce, ale korzystają z tego narciarze, saneczkarze, spacerowicze.
Idzie się tamtędy bardzo przyjemnie, serpentynami coraz to wyżej. Choiny po samo niebo, cisza. Zwierzyna leśna gdzieś tam musiała się czaić, ale nie wyczułem.
W tym miejscu miałem mieć pamiątkowe zdjęcie z Panem, wszystko było już przygotowane, ale coś mi odbiło i się zerwałem zasypując obiektyw śniegiem.
Miałem też podczas tej wędrówki interesującą przygodę. Nie pokazałem po sobie, że się nią przejąłem, wolę chyba być takim trochę macho w oczach innych niż wystraszoną ciapą.
Było to tak: poczułem pragnienie. Teoretycznie wody wokół pod dostatkiem, tyle że w postaci śniegu. Jednak pamiętałem, że gdy z szosy wchodziliśmy na drogę w las z boku widoczny był górski strumyk. Musiał się więc gdzieś tam wić pośród drzew lub na poboczu naszej trasy. I nagle zobaczyłem miejsce, które idealnie pasowało mi na źródło świeżej wody.
Trzy skoki i juz jestem, dobrze to wygląda więc nachylam się i nachylam i już sekundę później znajduje sie na dnie jakiejś dziury!!!
Myśli sto mi przelatuje przez łeb, i to w ciągu dwóch sekund.
No co tu robić, podskakuję, ale nie sięgam łapami do brzegu tej dziury, niezłe jaja..
Tak jak dyskretnie wpadłem w ten loch, tak samo dyskretnie chciałem się wydostać. Jednak Pan już zauważył moją nieobecność, słyszę, że mnie nawołuje. Na szczęście widział gdzie się wcześniej kręciłem, też pewnie nie podejrzewał, że w tym miejscu kryje się taka pułapka.
Ach, widzę znajome i przyjazne oblicze Pana nad sobą, uff w sumie nie ma co zgrywać bohatera, ktoś musi mi tu podać pomocną dłoń. Ciekawe tylko co to był za błysk w oku Pana, taki ułamek sekundy, no chyba nie pomyślał, że byłoby z tej sytuacji ekstra foto??
Pan leżąc na śniegu nachyla się, łapie mnie za kark, ja się cały sprężam i tak jak szybko tu wpadłem, tak samo szybko jestem z powrotem na powierzchni.
Oj jak dobrze, otrzepuję się, rzucam spojrzenie pełne wdzięczności w stronę Pana i juz biegne dalej drogą.
Nurtuje mnie jednak kto pomaga takiej małej sarnie gdy wpadnie w podobna dziurę? Albo czy lis dałby radę sam sie wydostać? A młoda, dzika świnia? No przecież jakby dzikowa miała młodego wyciagnąć z takiej kryjówki? I czy ja bym sobie ostatecznie sam poradził?
Hmm choć nad tym wole jednak za bardzo się nie zastanawiać.
To teraz, po czasie mam takie refleksje. Wtedy czułem, że nie ma sensu analizować wydarzenia, zakończyło się dobrze. Lepiej skupić się na spacerowaniu i widokach.
A przed naszym domem trwały prace - śnieg przerzucano z jednego miejsca w drugie;-). Po latarniach widać ile nasypało.

reklamy z Super Bowl 2012

2012-02-08T00:55:00.002+01:00

Tak się składa, że ani Pats ani Giants nie należą do moich ulubionych drużyn. Nie czułem więc aż takiego napięcia z powodu tego finału. Nawet miałem pewne deja vu..
Jak widać nie tylko ja:
http://usasports.blox.pl/2012/02/Deja-vu.html
Polecam powyższą relację z meczu zainteresowanym.
Ja skupię się na reklamach, które są pokazywane w przerwach. Spoty reklamowe co roku biją różne rekordy: a to najdłuższa reklama, a to najdroższa itd. To mnie tak naprawdę nie bardzo interesuję. Jestem ciekaw reklam w których pojawiają się psy:-).

Pies-"ratownik", co on może takiego reklamować? Piwo?No no..

A w takiej reklamie to chciałbym wystąpic!!!! bardzo.. nawet bym specjalnie do niej przytył;-)

By zrozumieć końcówkę tego filmiku trzeba sobie przypomnieć wcześniejszą reklamę VW.
Pies też się w niej pojawia:-)

Była reklama piwa, więc i coś do piwa:

Schwarzi Labbi wędruje(5)

2012-02-02T00:51:00.016+01:00

A tutaj całkiem inny dzień, za to okolica ta sama, tyle, że dzień słoneczny i po zamieci zostało wspomnienie.
Nasza górska wioska, najwyższy budynek to stacja wyciągu.

W tym dniu Pan wcześniej wyszedł i poszedł szlakiem wyznaczonym dla posiadaczy rakiet śnieżnych. Ja z Panią poszedłem znanym już szlakiem w taki sposób, że mieliśmy się spotkać po drodze.
Jak widać pogoda była idealna, a wszystko wokół wyglądało jak obrazki z pocztówek.
To ślady rakiet śnieżnych, jak widać Pan sam tamtędy szedł, czasem na tzw orient, bo nie było widać znaków.
Ja z Panią szedłem sobie spokojnie gdy na horyzoncie (dość daleko) pojawiła się jakaś postać.
Stanąłem zaciekawiony i czekałem na rozwój wydarzeń, czyli aż ten ktoś pojawi się bliżej. Pani jednak mnie trochę podpuściła: Enzo, nie jest to czasem twój Pan.. ?
No tak! Przecież to mogła być prawda! Od razu poczułem nowy przypływ energii. Znacznie przyspieszyłem, a tu tyle zakrętów przed nami, w dodatku Pani szła zdecydowanie za wolno!
Sylwetka się przybliżyła i postanowilem pobiec skrótem;-)

Oj nie było to wcale takie łatwe jak w pierwszej chwili myślałem. Zakopałem się prawie cały w śniegu, potem musiałem wykonać milion kangurzych skoków, ale się udało i dobiegłem w całkiem dobrym tempie do Pana.
Od razu niestety uraziłem się tymi rakietami, bo nie widziałem ich w tym sniegu, na szczęście było to małe draśnięcie w fafle. Parę kropli krwi w śnieg i tyle. Za pół godziny już nie pamiętałem o tym zdarzeniu.
Fascynowało mnie to, że Pan w tych rakietach tak może chodzić w miejscach gdzie jest całkiem spora warstwa śniegu. I nie zapadał się. Ja jak szedłem jego śladem to też się (aż tak) nie zapadałem.
Potem wróciłem z Panią do domu, im bliżej byliśmy tym bardziej czułem, że chętnie bym podrzemał. Położyłem się na chwilę przed kominkiem. I cóż, z tej chwili zrobił się konkretny czas, po prostu zasnąłem w parę sekund i ponoć spałem mocno, a i pochrapywałem donośnie. Podświadomie przyjąłem do wiadomości, że i Pan wrócił. Potem nawet zmieniałem miejsce snu, ale nie za często, bo po tym spacerze, to jakoś wyjątkowo odczuwałem istnienie różnych mięśni w miejscach w których bym się tego wcale nie spodziewał;-)

Schwarzi Labbi w śnieżnej zamieci (4)

2012-02-02T00:23:00.010+01:00

Oj w tym dniu to śniegiem tak sypało, że czasem jak się odwracałem do tyłu, to własnego ogona nie widziałem;-). Tyle, że mi się taka zamieć podobała, bardzo chętnie wybiegłem na spacer.
Śnieg jest taki zabawny, niby jak na plaży ale sto razy lepiej. Łapy się zapadają, ale poduszki są miło schłodzone, jak pragnienie znienacka dopadnie można zanurzyć sznupę w śniegu. Bieganie wymaga pewnego wysiłku i zaangażowania, przytrafiają się wieczorne zakwasy, ale cóż z tego skoro daje to tyle radości i szczęścia.

Nie wszystko było zasypane, po drodze znajdowałem różne gałęzie. Ta tutaj wydawała mi się odpowiednia na kijek. Chciałbym mieć też takie kijki do chodzenia. Skoro i Pan i Pani z takimi spacerowali, to ja nie chciałem być gorszy.
Co jakiś czas pojawiały się tablice informacyjnie o regionie, niektóry zasypane, ale część dało się obejrzeć. Na tej przedstawiono ślady zwierząt jakie zostawiają np. na śniegu. W tym dniu żadnych nie widziałem. Może dlatego, że byłem pierwszym który na ścieżce postawił łapę?
Tak, tak, przed nami nikt tego dnia tym szlakiem nie szedł, a zwierzęta pewnie wolały jakieś inne ścieżki;-). Szlak jednak był dostępny tylko dlatego, że ratrak tamtędy rano przejechał.
Całą drogę starałem się iść pierwszy, hmm w zasadzie nie musiałem się starać, samo to jakoś tak wychodziło, że byłem najszybszy. Czasem czekałem aż reszta do mnie dobije, a czasem kursowałem pomiędzy Panem a Panią.
Oto i Pani człapie w czapie:-). Samo jakoś mi się zrymowało. To chyba z powodu tej suczki, która w moim paru pozostawia aktualnie swoje zapachy..

Jak sobie te zdjęcia oglądam, to żal mi że u nas nie ma takiej pogody. Co z tego, że jest mróz i to taki porządny? Bez śniegu nie ma prawdziwej zimy, właśnie lecące z nieba płatki kojarzą mi się zimowo, a mróz to niezbędny dodatek, aby śnieg nie topił się od razu.
Kijki, coś mi się kojarzy, że parę sekund później już z jednym w pysku biegałem jak szalony:-))

Schwarzi Labbi....(3)

2012-01-30T22:32:00.032+01:00

Replika też miała swoją wycieczkę. Ponieważ ja wolę dzika naturę wysłałem replikę do miasta.
Zjechalismy kolejką na dół i ja z Panem poszedłem na spacer górską drogą, a Pani z repliką pojechała autobusem do miasta. Autobus jechał tylko do Goppenstein, tam trzeba było się przesiąść do pociągu. Kierowca autobusu miał takie swojsko brzmiące nazwisko (odpowiednia tabliczka informacyjna wisiała w widocznym miejscu) i faktycznie - był Polakiem. Od trzech lat mieszka w Szwajcarii, a wcześniej ponad 20 lat mieszkał w Kolonii;-).
Pociąg był prawie pusty, na tym odcinku po prostu nie ma tłoku. Na monitorze było widać jakie będą kolejne stacje.
Widok z okna pociągu, cóż dość przemysłowy.
Parę zdjęć z samego Brig, więcej o mieście pisałem w ub roku tutaj:
http://enzowy.blogspot.com/2011/03/jeszcze-szwajcarsko.html
Replika przy zamku:
A tu zgrabnie umiejscowiła się na bramie:
Ja w tym czasie wędrowałem interesującą ścieżką, o czym oddzielnie napiszę.
Na razie poranek w Lauchernalp:
Codziennie budziłem się wcześnie i cierpliwie czekałem, aż się rozjaśni na tyl by można już iść na spacer. I to nie dlatego, że siku mi się tak chciało, o nie..Cieszyło mnie to, że mogę wskoczyć w świeży śnieg, brykać jak szczeniak, biegać ile sił w łapach, a nawet szczeknąć ile pary w płucach. Czasem z Panem szedłem do sklepiku i na zewnątrz czekałem, aż Pan kupi pieczywo czy mleko. Lauchernalp to tzw. ski resort. Domki wakacyjne, małe hotele, szkółka narciarska i oczywiście wyciagi narciarskie. Ale jest i wypożyczalnia sprzętu, i sklep sportowy, sklep spożywczy, bankomat. Wcale nie było potrzeby zjeżdzać na dół, do Wiler.
O, to już jakieś zdjęcie gdy myślę o porządnej drzemce. Po spacerach zasypiałem w minutę, i nic nie bylo w stanie mnie obudzić, no może burczenie w brzuchu;-), bo apetyt miałem ogromny!

Schwarzi Labbi und die Alpen(2)

2012-01-30T22:32:00.018+01:00

W końcu pierwszy dłuższy spacer po okolicy. Interesujące uczucie gdy łapy się zapadają w śnieg.
Jestem w swoim żywiole, biegam, znaczę teren, wskakuję w śnieg, wygłupiam się, nie dziwne, że jestem brany za młodzieniaszka. Choć jak o tym pomyśleć, to przecież jestem młodzieniaszkiem!!
No może troszkę szalonym. Czasami;-).
Dużo mi nie było trzeba, psie adhd pojawiało się często.
W ruchu:

Wypatrzyłem psa! Nawiązaliśmy kontakt głosowy. Chcial się zapoznać, ja też. On jednak był na lince przy domku z flagą, a ja dość wysoko i w dodatku nie pozwolono mi zbiec w dół. Ponoć po drodze były dachy domków, no być może.. Tak przysypane śniegiem wszystko wokół było, że trudno mi było ocenić gdzie jest jakaś ścieżka.
Większość dnia niebo było zasnute chmurami, słońce dość nieśmiało próbowało się przebić, dopiero popołudniem szczyty wyszły z chmur a niebo zrobiło się błękitne.
Jak słońce zmienia wszystko:
Widok z okna:

Schwarzi Labbi und die Alpen (1)

2012-01-30T22:31:00.013+01:00

Przebywałem jakiś czas w górach, na świeżym powietrzu. Miałem możliwość przypomnieć sobie o tym, że prawdziwa zima, to przede wszystkim śnieg, dużo śniegu. Jeszcze nigdy aż tyle śniegu w swoim życiu nie widziałem - to było po prostu cudowne!
To urocza górska wioska w której mieszkałem. Wpierw trzeba dotrzeć do doliny Loetschental w Wallis.
http://www.loetschental.ch/de/meta/home
Jechałem jak zawsze samochodem, ale w pewnym momencie podróży auto znalazło się na platformie kolejowej. Już kiedyś tak podróżowałem, ale bylem wtedy dość młody i już mi się to przytarło;-)
Obserwowałem więc z zainteresowaniem co to się dzieje, tyle, że jak wjechaliśmy w tunel to po prostu zapadły egipskie ciemności i pozostało mi oddać się drzemce.
Po jakimś czasie znów jechaliśmy normalnie po drogach, tyle że bardzo powoli. Zakręty, dość wąsko, na poboczu gigantyczne zaspy śnieżne.
Dojechaliśmy do miejscowości Wiler, tam auto zostało na parkingu, Tam też nastapił mój pierwszy kontakt z śniegiem, zapadałem się w nim po pachy, bardzo mnie to nakręciło. Trochę czasu spędziliśmy na parkingu, bo Pan wpierw musiał odsnieżyć kawałek by dało się zaparkować. Można powiedzieć, że był to taki samoobsługowy parking, na szczęście łopatę można było sobie pożyczyć.
http://www.loetschental.ch/de/bergbahnen/aktuell
Z parkingu prosto do kolejki - olbrzymi wagonik, ponoć i setka ludzi się w nim mieści.
Rok temu jeździłem podobnymi, ale przyznaję - ten środek lokomocji traktuję z pewnym dystansem. Owszem, wchodzę bezproblemowo, siedzę spokojnie, ale czuję się zadowolony gdy już mogę wysiąść;-)
Pan poszedł po klucz do naszego mieszkania, ja rozglądam się z niedowierzaniem - wszędzie jest tak biało! Miejsce od razu mi się spodobało: spokój, wiekszość ludzi się do mnie uśmiecha.. Właśnie! jeden pan pędził na takim śnieżnym skuterze, jak mnie zauważył to się zatrzymał. I od razu zaczął prawić mi komplementy, to ja zrobiłem zadowoloną minę i wprawiłem swoją kitę w ruch, to ten pan zeskoczył ze skutera i do mnie podszedł. Zrobiliśmy tzw misia, czyli przednie łapy oparłem mu na klacie, a on mnie przygarnął. Jak dowiedział się, że nazywam się Enzo, to zaczął mówić po włosku. Krótkie to było spotkanie, ale takie miłe..
I oto domek w którym zamieszkamy, na parterze. Teoretycznie mamy taras, ale jest on tak zasypany, że można go sobie tylko wyobrazić, śniegu jest do wysokości okien. Przy drzwiach wejściowych do domu wisi podajnik z workami na psie kupy, wspominam o tym, bo to oznacza jedno: tutaj pies jest mile widziany.
Dzień był emocjonujący, turystyczne legowisko już czekało w kąciku aż się na nim zwinę..

niedzielne atrakcje

2012-01-09T06:00:00.001+01:00

Mógł być las, a był spacer po mieście. I nawet nie byłem bardzo rozczarowany. Szedłem z Panem spokojnymi ulicami i w niektórych miejscacach było po prostu pusto.
Tu Europaviertel, czyli jeszcze plac budowy, choć już zrobiono sporo. W tle jeden z najbrzydszych budynków w mieście, siedziba Deutsche Bahn. Może nowe budynki go jakoś zgrabnie przysłonia i nie będzie się tak rzucał w oczy, a może kiedyś go po prostu odświeżą. Choć na tym zdjęciu nie wygląda tak źle.
Szeroki chodnik, to będzie naprawdę reprezentacyjna ulica, juz to czuć! Na razie mało kto sie tu kręci, dlatego sobie swobodnie biegałem.
Potem już niestety smycz, doszliśmy z Panem w okolice Messeturm, tam szybko odbilismy w spokojne uliczki Westendu. I poszlismy prosto w stronę Palmengarten.
Tak sobie człapałem przy Panu, aż nagle zauważyłem, że obok jedzie Pani na rowerze!
Okazało się, że spacer będzie miał przystanek.
Była to taka mała Trinkhalla niedaleko Palmengarten. Ja siedziałem o suchym pysku i obserwowałem otoczenie.
Innym chyba zaschło w gardle, bo popijali lokalne napoje.
Nawet mi sie tam podobało, miałem wszystko na widoku. Potem dwa małe buldożki rozproszyły moją uwagę i już chciałem iść dalej.
Tak też się stało, poszedłem z Panem na przystanek tramwajowy, a Pani pomknęła do domu na rowerze.

tęczowy dzień

2012-01-08T23:40:00.008+01:00

Trafił się ostatnio taki dzień. Bardzo groźny wiatr przegnał trochę chmury i w końcu pojawiło się trochę słońca oraz błekitu nieba. Do tego grad, deszcz, ze dwa razy zagrzmiało i tęcza. Ogromna, co chwilę zakrywana chmurami, ale też dało się zobaczyć jej większe kawałki.

Chwilami deszcz zacinał mi prosto w sznupę, a także w obiektyw aparatu, co tu niestety widać:
Miałem jednak dużo radości z biegania po parku. Teren zrobił się trochę podmokły i nieco mnie to nakręcało. Pani kontemplowała tęczę i ruchy chmur po niebie, a ja robiłem rundki z kijami;-)
Jakby nie kalendarz, który wyraźnie mówi, że jest styczeń, to bym myślał, że był to taki późnomarcowy dzień.

powitanie 2012-go roku

2012-01-01T16:30:00.008+01:00

Powitanie było bardzo burzliwe i głośne, ale nie miało nic wspólnego z burzą. W zasadzie to szkoda, bo zdecydowanie wolałbym burzę niż te sztuczne ognie i petardy. W dodatku wieją silne wiatry i na balkonie wszystko prawie zmieniło swoje miejsce, więc przez chwilę choinka była w domu. Zaraz się ustawiłem do pamiątkowego zdjęcia, bo pod choinkę to się jakoś nie mieszczę:-)
Potem choinka wróciła na swoje miejsce. Teraz już jest goła, taka mi się nawet bardziej podoba, bo kojarzy mi się z lasem.
Zima mało zimowa, próbowałem trochę poobserwować życie na ulicy, ale nuda, po prostu nuda.
Jakby to było wiosenny, letni lub nawet jesienny dzień, to zaraz bym sie wygodnie ułożył w plamie słońca i uciął drzemkę. Ale słońca nie było, same chmury..
A to moje wieczorne wyjście w tzw. Sylwestra. Masakra, po prostu masakra!
Nie miałem innej możliwości, musiałem wyjść by załatwić swoje potrzeby fizjologiczne, ale to strzelanie tak mnie rozpraszało, że omal nie zapomniałem jak był cel spaceru..
Dodam, że to nie była północ, to było ok. 20-tej, ale fajerwerki strzelały z każdej strony, a ja skakałem, szczekałem i stroszyłem futro na grzbiecie. Przez te 20 minut naszczekałem się więcej niż przez cały rok. Serio...
Pani mnie uspokajała, ale ja słyszałem tylko ten huk. To mi się kojarzyło z filmami wojennymi i logiczne wydawało mi się to, że powinienem szczekać. Po to, aby pokazać jaki jestem groźny i dzielny. No coś w tym sensie..
Teraz mi się to glupie wydaje. Byłem szczęśliwy po powrocie do domu. Okna zasłonięte, w jednym pokoju głoś z tv, w drugim radio - czyli odpowiednie zagłuszacze tej wojny trwającej za oknem.
Potem byłem bardzo rozszczekany, w zasadzie szczekałem na wszystko co mi nie pasowało. Ale w końcu jakoś to mi przeszło. Muszę pomyśleć o tym gdzie się schować podczas przyszłego Sylwestra. Na szczęście do niego jeszcze daleko;-)

żegnam rok:)

2011-12-31T13:20:00.007+01:00

Tzw białe święta;-), ponoć gdzieś śnieg jest, tylko kto go widział?;-)

Kończy się ten rok, czy to dobrze czy źle to nie wiem. Oczywiście żal mi tego czasu, który był dobry, wszystkie te udane wycieczki, spotkania, smakołyki;-)
Co było złego to już nie pamiętam, bo lepiej się skupić na tym co będzie i jak zwykle jestem przekonany, że będą to same dobre rzeczy!
Przed wszystkim cieszę się, że moje grudniowe spotkania z panią Cornelią zakończyły się dobrze.
Być może w nowym roku przejdę mały zabieg chirurgiczny, ale określam go takim "dla urody".
To mnie nie stresuje wcale. Ale wcześniej..
Nie pokazałem po sobie tego, że wszystko zrozumiałem z rozmów pani Cornelii i Pana. Wprawdzie zatkano mi pysk smakołykami i ja niby na nich się skupiłem, ale wiedziałem, że materiał z mojej łapy poszedł gdzieś do badania.
Pewne rzeczy pozstają dla mnie abstrakcyjne, na szczęście. Jednak wyczułem przed poświąteczną wizytą w zwierzęcej praxis pewne napięcie. Też się napiąłem, ale dyskretnie, na zewnątrz byłem jak zwykle: locker;-)
I wszystko poszło dobrze! już na wstępie uslyszałem najlepszą wiadomość jaką można usłyszeć: zdrowy, zdrowy, zdrowy...
To miło zakończyć dobrym akcentem stary rok i wkroczyć w nowy pełnym dobrych myśli.

Dziś już inne rzeczy zaprzątają mój łeb: petardy. Bardzo tego nie lubię i tak naprawdę się ich boję. Jakieś próby w parku już się odbywały: obszczekałem ile się dało. To rani moje uszy, czuję się jak na jakiejś wojnie.. A dziś pewnie ze dwie godziny będzie trwało to walenie, cała nadzieja w deszczu. I jak to jest, burzy, blyskawic się nie boje, a petardy wywołują we mnie takie złe emocje?
http://empatia.pl/str.php?id=901&dz=3
jak pomóc zwierzętom w Sylwestra:
http://www.zieloni2004.pl/news-3158.htm

Życzę wszystkim udanego, zdrowego i wesolego 2012 roku!

spacerowanie świąteczne

2011-12-26T14:20:00.000+01:00

Pierwsze zdjęcie jest mylące, mój świąteczny spacer to tym razem nie Taunus!
To las wokół Waldstadion. Była to miła odmiana, bo tej okolicy nie znałem i mogłem sie poczuć jak odkrywca. Być może nie było saren i jeleni, ani nawet dzika, był za to ptak, ktory wydawał z siebie intrygujący dźwięk. Stałem jak wmurowany słuchając tego popiskiwania, bo śpiewem tego nazwać nie da się.
Potem jakoś tak pozytywnie naładowany odkryłem głęboką kałużę, a woda w niej była brudna..
gdzie ja nie miałem potem błotnych kropek, wszędzie, chyba nawet na wąsach:)

Ale tutaj tego nie widać, widać za to, że trawa na boisku jest naświetlana jakimiś specjalnymi lampami, coż do lutego murawa musi być dobrze przygotowana.
I przejście na stadion, na pierwszym planie Attila, ja jako tło. Niestety nigdy nie byłem na meczu, zawsze replika idzie zamiast mnie. Dlatego też nigdy pewnie orła Attili nie zobacze na żywo.
Eintracht Meister -to przeszlość, dość odległa. Chciałbym móc tak skandować teraz..

świąteczny prezent

2011-12-26T00:47:00.000+01:00

Jak wspomniałem dostałem nową maskotkę, pieska. Wpierw myślałem, że powinienem szukać jakiejś paczki pod choinką, ale Pan powiedział, że po kolacji dostanę swój karton.
Kolacja stała się w końcu przeszłością i mogłem już wyczekiwać:
Razem ze mną mój już dość wysłużony piesek. Czekanie się mi bardzo dłużyło, nawet sobie krótka drzemkę zdążyłem uciąć.
W końcu pojawił się karton! Mnie zawsze ciekawią wszelkie kartony, czasem przychodzi do nas taki pan z paczkami. Zawsze ta największa jest dla mnie, z jedzeniem;-). Inne na wszelki wypadek też obwąchuję i zawsze jestem bardzo ciekaw tego co jest w środku..
Ten karton sugerował, że to przesyłka z jakiejś winnicy, jednak byla to zmyłka. Wiadomo, pies nie pije wina.
Na początek delikatne badanie nosem, zastanawianie się nad tym co może być w środku:
W końcu trzeba było przejść do konkretniejszego działania, na szczęście nikt kartonu nie posklejał tasmą, więc sobie sprawnie poradziłem!
I już nowy, piękny piesek jest w moim pysku:
Ach, coś tam jeszcze było, turystyczna miska i psie smakołyki, ale może trudno uwierzyc, najbardziej cieszył mnie piesek, a nie jedzenie..
Ostatecznie jeden taki przysmak zjadłem, ale nowa maskotka musiała leżeć obok. Potem pieska zaprosiłem na legowisko i w końcu można było spokojnie zasnąć.
I dlatego, jak co roku, przegapiłem ten czas kiedy zwierzęta mówią ludzkim głosem..
Może i dobrze? Ponoć moje oczy i tak potrafią wyrazić wszystko, może słowa są niepotrzebne?

choinka

2011-12-25T00:04:00.005+01:00

Pojawiła się dwa dni przed świętami. Obwąchałem i zaakceptowałem. Na razie wygląda to dziwnie, bo śniegu nie ma, a temperatury chwilami wręcz wiosenne. Trochę mrozu by się przydało, wtedy choinka mogłaby dłużej postać.
Dziś upominek dla mnie wcale nie leżał pod choinką. Ale był w kartonie, a to mnie bardzo ucieszyło, bo przyjemnie tak zanurzyć sznupę w karton i odkrywać co w nim jest.
A był tam piesek-maskotka, turystyczna miska i smakołyk. Pieska przedstawię jutro:).

zabawa Candy u Fafika:
http://hamernia.blogspot.com/2011/12/stutysieczne-candy.html

spacerując po Basel

2011-12-22T23:02:00.021+01:00

Teraz parę zdjęć z Basel. To miasto przez które wielokrotnie przejeżdżałem, ale nigdy w nim wcześniej nie byłem. Zawsze tylko z okna samochodu widziałem część przemysłową i tak mi się kojarzyło. No i oczywiście z FC Basel;-)
Pierwsza niespodzianka, tutaj też jeżdżą tramwaje! Wprawdzie pies musi mieć bilet, ale za to turyści w hotelu dostają karnet na przejazdy jako bonus.
Pojawiają się dziwne budynki, takie jak na przykład ten, siedziba BIZ(Bank fuer Internationalen Zahlungsausgleich):
Trudno go nie zauważyć, mieszkańcy pewnie już się do niego przyzywczaili.. Według mnie jest paskudny.
Za to na jednej z ulic spotkałem figurę identyczną z tą która stoi pod MesseTurm u nas w mieście! Nie wiem jak to mozliwe? Dlaczego w Basel jest taka sama?Ach, już znalazłem wyjasnienie tej zagadki..Po prostu ich jest więcej. Szkoda:)

Die 21,5 Meter hohe Skulptur "Hammering Man" des amerikanischen Künstlers Jonathan Borofskys steht seit 1991 vor dem MesseTurm.Es stellt die bewegliche Silhouette eines Arbeiters dar, der unermüdlich mit einem Hammer auf einen Gegenstand hämmert.Der Hammering Man dient als Symbol für die Arbeitswelt und lässt sich leicht veränderten Versionen in anderen Großstädten der Welt wiederfinden. Die Skulptur vor dem MesseTurm wiegt 32 Tonnen und ist die bisher größte Figur der Serie des Künstlers.

tu wymienione są inne miasta w których też stoi Hammering Man: http://en.wikipedia.org/wiki/Hammering_Man
Spacer nad Renem, widok na Sare Miasto. Rzeka była bardzo wzburzona, pełna wirów i konarów. A jednak..
... ktoś DOBROWOLNIE do niej wskoczył i sobie płynął.
Pomimo tego, że pomiędzy mostami nie ma aż tak dużej odległości po Renie kursuje prom. Między brzegami rozpięta jest lina, ten prom jest do niej przyczepiony i przesuwa się z jednego brzegu na drugi, można go przywołać dzwonkiem, który jest przymocowany na pomoście.
Idąc nabrzeżem można oglądać sobie domy, niektóre są bardzo ładne, mi się spodobał na przykład taki prosty, wąski, ze ślimakiem:)

Widok na Mittlere Bruecke, już ze starówki.
Jeden z ładniejszych budynków, trudno wybrać najładniejszy, bo w mieście jest dużo wspaniałych, odremontowanych kamienic.
To jest akurat Ratusz:

Malowidła na innym budynku:Basler Muenster, niestety część elewacji zakryta. Widać część Jarmarku Świątecznego, małego i średnio oblężonego. Były tam różne atrakcje: kuźnia, ognisko gdzie szło sobie upiec cos na kształt precelka.
Muensterplatz, pod choinką stał chor, nie za wielki i śpiewał kolędy.
Tłumy, olbrzymie tłumy na ulicach handlowych. Chwilami trzeba było się wręcz przeciskać przez ludzi.
A to jeszcze raz Ratusz, ale już wieczorem. Można było wejść na podwórko gdzie stała wielka choinka.

Przed Ratuszem też zresztą stała:
Nawet mi sie spodobało w tym mieście, może jeszcze kiedyś tam pojadę, na dłużej?

hurra! pierwszy śnieg!

2011-12-20T21:33:00.008+01:00

Przyszła zima, taka prawdziwa, ze śniegiem!
Ponoć cieszę się na wyrost, bo wszystko już się topi. Trudno, spadnie przecież nowy śnieg:)
A ile radości dzisiaj miałem z brykania po ośnieżonym parku.
Nawet jakieś kije udało mi się odkopać i miałem świetną zabawę.
Potem chwila refleksji nad zimowym krajobrazem:
I moje zabawy uwiecznione na krótkim filmie:

błotna afera

2011-12-19T18:09:00.000+01:00

Wracalismy do domu przez Alzację. O tej porze roku gdy nie ma śniegu jest wszędzie dość smutno. Słońce też nie rozpieszcza i najczęściej się chowa w chmurach. W niedzielę słońce czasem przebijało się przez chmury, czasem nawet sypnął śnieg, ale było na tyle ciepło, że topił się ekspresowo. Wszędzie dostępne było za to błoto;-)
Czy jakiemus labradorowi trochę błota może przeszkadzać? Oczywiście, że nie, bo niby w czym? Rzekłbym, że błoto to dodatkowa atrakcja podczas każdego spaceru!

Szybkie rozeznanie okolicy i możliwości:

Piękna okolica, pomimo tego, że krzaki puste. Bieganie po trawie, po zabłoconej ścieżce, wskoki do kałuż, prześlizgiwanie się pomiędzy krzakami - to jest to Enzo lubi!
Psie adhd robiło się po prostu samo, naprawdę tego nie kontrolowałem. Jak czułem że błoto oblepia moje stopy, łapy, brzuch, to czułem po prostu szczęście..
Pan też mógł poczuć to szczeście, ale mam pewne wątpliwości czy to docenił.. Gdy wielkie grudki błota pacnęły na jego spodnie wcale nie podskakiwał z radości.
Staram się to zrozumiec, najwyraźniej każdy ma swoje ulubione rozrywki. Zawsze jak tak szaleje to Pani i Pan sie śmieją więc myślałem, aby ich jakoś bardziej włączyć do zabawy;-)
Potem ja zostałem wytarty szmatką, w garażu otrzepałem się i śladu błota na mnie nie było. A spodnie Pana już tak dobrze nie wyglądały;-))))

Wstęp, czyli przebiegnięcie w okolicy kałuży, potem nawrót i sprint przez środek..
I z zadowoloną mordą w stronę Pana lub Pani po parę uścisków. Trochę się odsuwają? To może jeszcze raz szybko przez kałużę?
Resztki winogron, niestety poza zasięgiem mojej sznupy:
Czerwone jabłka, wyglądają całkiem dobrze, jakie w smaku to niestety nie wiem;-)
Pora kończyć spacer, szkoda!
To ten miły zakątek:

spacer po Basel

2011-12-19T11:31:00.000+01:00

W sobotę okazało się, że wcale nie jadę na wycieczkę do lasu tylko gdzieś dalej! Aż tak nie byłem tym zaskoczony, bo widziałem walizke, a to zawsze oznacza jakiś dalszy wyjazd. Pomimo tego, że straszono wichurą i śniegiem droga minęła szybko i bez przeszkód dojechaliśmy do Basel. Śniegu nigdzie nie zauważyłem, niestety...
Miasto było ładne, a w niektórych miejscach był spory tłum, ja jednak starałem się zachowywać grzecznie. Obce i nowe zapachy mnie intrygowały, tak samo spotykane psy. Jeden taki chart afgański wyraźnie chciał zawrzeć ze mną znajomość. Ja w sumie nie miałem nic przeciwko temu, jego futro robiło wrażenie! Ale jak to bywa w takich sytuacjach - każdy poszedł w swoją strone, bo decyzję podjęli ci co trzymali w swoich rękach smycze..
Na bazylejskim bruku:

Nie wszędzie była możliwa psia swoboda:
Jednak wcale się tym nie martwiłem, bo w mieście zawsze chodzę na smyczy:-).Oczywiście że takie człapanie łapa za łapą jest nieco.. nudne, ale co zrobić? Staram się obserwować otoczenie.
Spacer miałem urozmaicony. Wpierw bardzo spokojnym kawałkiem miasta, od Hbf (dworca kolejowego) w strone rzeki. Przeszliśmy Wettsteinbruecke na drugą stronę i tam szliśmy już nabrzeżem spacerowym. Rhein(Ren) wyglądał bardzo groźnie.
Wszędzie spotykałem bazyliszka...
http://rudawnikoweperegrynacje.blogspot.com/2011/08/bazyliszek.html
I fontanny, tak fontann jest w Basel pod dostatkiem, niektóre tylko są dość wysokie i mój jęzor nie sięgał do wody. Próbowałem jednak przy każdej okazji, nawet jeśli nie odczuwałem pragnienia.
Na szczęście i psie elementy się pojawiają;-), choc bazyliszek w tym mieście dominuje.
To malunek na ścianie ratusza, od strony podwórza. Ratusz to bardzo ładny budynek, pokaże go w innym wpisie.
Po przejściu przez Mittlere Bruecke do starej cześci miasta wpadlismy w tłum. To tak jakby wszyscy mieszkańcy Basel nagle zjawili się w tym samym miejscu:-). Parę razy zaczepiano mnie, niestety cmokając, co mnie trochę irytuje. Dlaczego? Dlatego, że odbieram to jako zaproszenie do zabawy, wyrażenie takiej chęci. A najczęściej ludzie się płoszą moim wybuchem radości..
W końcu dotarlismy do hotelu. Zostałem miło przywitany, a pokój od razu mi sie spodobał.
Miałem swój kocyk, swoja maskotkę i miskę, zostałem więc sam a Pani i Pan poszli dalej spacerować.
A ja w tym czasie sobie spałem.

urodziny

2011-12-09T02:07:00.000+01:00

I już po urodzinach, od dwóch dni jestem pięcioletnim psem! Ile jest to lat w psim kalendarzu to nawet nie przeliczam, pięć brzmi zdecydowanie dobrze.
Ile wyszło z moich marzeń? Naprawdę niewiele, może moje marzenia są zbyt nierealne??
A może muszę jeszcze bardziej dopracować szczegóły i trochę wcześniej zadbać o to by marzenia mogły się spełnić?
Na przykład wysłać do Wolfa zaproszenie? Proste ..

Tak sobie dumałem o tych urodzinach, aż nie zauważyłem że zapadłem w głęboki sen..
...łeb zsunął mi się z legowiska. Ja jednak tego nawet nie poczułem, śniłem wtedy pewnie o Marisol-)))
Pierwsze co zobaczyłem po przebudzeniu 7-go grudnia, to była piekna jesienna pogoda. Ani grama śniegu. Króliki pokicały więc chaotycznie, nazwałbym czymś w klimacie tańca nowoczesnego.. Obiektywnie przyznaję, że to nie jest ich wina, że śniegu nie było;-). Marchew jak co rano dała mi Pani. jedna sztukę, ale taką grubiutką.
Pogoda do południa bardzo się zmieniała: a to słońce, a to wichura, a to bardzo intensywny deszcz. Czego nadal nie było? Tak, nie bylo śniegu.

Pani wycelowała w słoneczny czas, wzieliśmy zabawkę i poszliśmy do parku. Świeciło naprawdę mocno, aż trzeba było oczy mrużyć:Potem nastapił czas gier i zabaw, dodatkową atrakcją dla mnie było to, że trawa była bardzo mokra, poślizg byl idealny. Ziemia nieco rozmiękła i było coś co dało się zaliczyć do błota.
Nadal chyba prezentuję się dobrze?
Ponieważ urodziny wypadły w środku tygodnia, to nie było wyjazdu do lasu. To jeszcze przede mną!
Przyszła też pora na prezenty: dostałem psie kiełbaski, bagietkę i zestaw kibica:
Ów zestaw okazał się być za mały! Pomimo tego, że obroża była największa z dostępnych na mój kark była za mała. Smuuuuuutek!! jestem ciekaw co dostanę zamiast obroży i smyczy? Może coś z tego specjalistycznego sklepiku:
Pomimo tego, że dzień był inny niż sobie to wyobraziłem, wieczorem czułem już zmęczenie i na meczach Ligi Mistrzów nieco przysnąłem;-). Co ważne, w wygodnym miejscu..

spacer

2011-12-06T23:24:00.007+01:00

Zamiast do lasu zwiedzanie okolicy.... tak tak cieszę się...........
Wiem, wiem takie spacerowanie ma ponoć dużo zalet, tylko ja ich nie dostrzegam. Jedyne co mnie interesuje, to zapachy. Nie mam jednak możliwości iść tak jak chciałby mój nos, dlatego mogę starać się iść poprawnie za co skapnie mi czasem jakaś nagroda.

Niektóre odcinki drogi pokonuję tramwajem. Po całym Frankfurcie mogę jeździć sobie za darmo, fajnie prawda? To miłe, bo jak dziś pamiętam jak w Strasbourgu mnie wyproszono z tramwaju! I wcale nie chodziło o brak biletu.

Spacery po mieście są takie interesujące:
O, to jest miejsce w mojej okolicy, które lubię.
Budowa, tam jest wiele interesujących rzeczy. Oczywiście, że część jest ogrodzona, wstęp wzbroniony itd. Ale jest pomimo to tam ciekawie i tam chodzę z przyjemnością.
Najbardziej jestem ciekaw ile się spełni z mojego urodzinowego marzenia? Ta część mnie, która jest realistą mówi, że niewiele;-). Marzenia jednak nie są zabronione, bo jak nie teraz, to może innym razem się spełnią?

Marsylia

2011-12-05T06:00:00.003+01:00

Każda wycieczka do Marsylii była interesująca, o taaak bardzo. Wiem to z opowieści repliki i zdjęć. Najbardziej mi szkoda tych wszystkich zapachów, których nie było mi dane zaznać.
Obiektywnie przyznać muszę, że ja w tym czasie spałem sobie w domu, który dawał miły chłód. Grube mury Pitchouline mnie chroniły przed upałem.
Teraz wydaje mi się ten upał jakąś abstrakcją, nawet sobie nie potrafię tego aż tak przypomnieć.
Ale wiem, że szukałem cienia i chłodu.
Dni były długie, niebo bez chmur.. miło mi wrócić myślami do tamtego czasu. Za oknem ciągle ponuro.
Marsylia to miasto kontrastów. Jest tam i ładnie i brzydko. Są zadbane kwartały ulic i są takie mocno zapuszczone. Jest głośno, jest morze ludzi i samochodów.

Tu przechadzka z Place Jean Jaures do Cours Julien. Na Place Jean Jaures akurat sprzątano już po targu, a dojechanie do parkingu znajdującego się w okolicy zajęło wieki. Bardzo dobre ćwiczenie cierpliwości.
Z góry Marsylia wygląda imponująco. To bardzo rozległe miasto i parogodzinne chodzenie po mieście pozwala zobaczyć naprawdę tylko marny jego wycinek.
Im dalej od centrum tym więcej blokowisk, ale takich gigantycznych.

Ta malutka wyspa po lewej, to wyspa If. Znana z tego, że w znajdującym się na niej zamku więziono Hrabiego Monte Christo:)
http://if.monuments-nationaux.fr/

http://pl.wikipedia.org/wiki/Zamek_d%27If

Tu widok na Stary Port (Vieux-Port)
http://www.panoramicearth.com/6237/Marseille/Vieux_Port
Te zdjęcia na Marsylię były robione ze wzgórza na którym znajduje się Notre Dame de la Garde:
http://www.notredamedelagarde.com/-Photos-360o-.html

Choćby dla tych widoków warto wejść(wjechać) na wzgórze. Owszem, to taki stały punkt wszystkich wycieczek i jest tam po prostu sporo ludzi. W okresie letnim to chyba z dziesięć razy więcej niż we wrześniu;-). Widziałem informacje, że pod bazylikę da sie wejść tylko na piszeo, ale to nieprawda. Wjeżdzają autokary i setki aut, przygotowano parę parkingów. Oczywiście, że potem kawałek trzeba dojść, ale:po pierwsze przyjemnie się idzie, po drugie jest to naprawdę niewielki kawałek.
Bazylika jest widoczna z każdego miejsca w mieście. Tu więcej informacji:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_Notre_Dame_de_la_Garde_w_Marsylii

Być w Marsyli i nie zajrzeć do sklepu Olympique Marseille? Niemożliwe:)
Gdzie sie da to widać znaczki OM, na ulicach mnóstwo ludzi w różnym wieku w koszulkach klubowych.
http://www.om.net/fr/home/0/Accueil
Klub ma ciekawą historię, każdy kto interesuję się piłką nożną powinien ją znać. Od bohatera do zera, tak można to w skrócie ująć. Sezon 92/93 to ten najgorszy dla klubu, został wtedy zdegradowany za korupcję i grał we francuskiej II lidze(Ligue 2). Potem wróciły lepsze czasy. Polecam polską stronę o klubie:
http://demarseille.pl/
A to już dzielnica Panier.
http://www.marseille-provence.info/marseille-marseilles/what-to-see-tourist-attractions/45-marseille-the-old-town-panier.html
tylko po francusku:
http://gilles.susini.free.fr/
Dzielnica jest znana wszystkim czytelnikom książek Jean Claudo Izzo. Napisał on tzw. trylogie marsylską, na ktorą składają się: Total Cheops, Szurmo i Solea. Wszystkie są dostępne w Polsce.
Są to powieści detektywistyczne, ale najważniejsze w nich jest coś innego: oddanie klimatu miasta, życia w nim imigrantów. Izzo nie żyje od 2000 roku, ale jego syn prowadzi stronę internetową, niestety tylko w języku francuskim:
http://www.jeanclaude-izzo.com/

A to przygotowały dzieci z pobliskiej szkoły, ścieżka z "przykazaniami" lub dobrymi radami:
Oczekiwanie na posiłek umila tradycyjny marsylski napój, pastis.
Pastis podlega regulacjom prawnym. Zgodnie z CEE No 1576/89 pastis musi zawierać następujące substancje w określonych stężeniach:
1) 0,05-0,5g olejku lukrecjowego
2) do 100g/l cukru
3) 1500-2000mg/l anetolu
Najważniejszym składnikiem roślinnym jest anyż gwiazdkowy zawierający anetol. Inne dodatki to lukrecja, przyprawy (cynamon, pieprz) oraz zioła, których wybór uzależniony jest od producenta.
A w końcu przychodzi i pora na małe co nieco:))
Należy też pamietać, że Marsylia muzycznie to rap i hip hop. Stąd wywadzą się przecież Fonky Family, IAM, Akhenaton -to tylko ci artyści których ja kojarzę i znam:)
http://www.iam.tm.fr/iam/iam.html
Chciałbym polecić moją ulubioną piosenkę(albo lepiej brzmi:mój ulubiony kawałek?;-)

Iam & F.Family - Bad Boys De Marseille von sayit

i jeszcze:

-Akhenaton - L'Americano von KozureOkami

Tyle wspomnień wakacyjnych. Teraz nic tylko wyglądać pierwszego śniegu za oknem.

superdupermegahama

2011-12-03T02:25:00.000+01:00

Już niebawem będę miał kolejne urodziny. 5-latkiem będę..
Cały czas się zastanawiam czy już wypada mi mieć kryzys wieku średniego, czy to jeszcze za wcześnie?
I czy na pewno muszę mieć ten kryzys, a mozę on jest tylko wymysłem tych wszystkich męskich pisemek? Byc może niektórzy jakoś muszą usprawiedliwić zakup jakichś drogich gadżetów czy sportowego samochodu:DD

Ja wolę się skupić na rozmyślaniu o samym dniu urodzin, określenie "wiek średni" wydaje mi się takie... postarzające! Jestem przecież młody i taki właśnie zamierzam być przez kolejne lata. I nawet tych parę siwych włosów w moim futrze tego nie zmieni.

Jak mógłby mój, wspaniały, urodzinowy dzień wyglądać?
Pobudka, leniwa, za oknem sypie śnieg. Koniecznie! Jakoś tak ładniej by wyglądało wszystko..
Przeciągam się, spoglądam za okno, a tam na sniegu wydeptany króliczymi łapami napis: Enzo, Alles Gute. Ten hołd od kroliczków nastraja mnie pozytywnie. Idę usmiechnięty do sypialni, Pan od razu się budzi i błyskawicznie się ubiera. Ja dla zasady wykonuję parę lwich ryków, to dla mnie coś takiego jak poranna kawa dla Pani.
Zbiegamy po schodach, wpierw prowadzę Pana na przydomowy trawnik, aby pokazać prezent od króliczków. Jeden z nich, taki mało płochliwy przekazuje mi wiadomość: koło mostku w parku coś na mnie czeka.
Ach, to trzeba tam szybko iść! Biegniemy z Panem truchtem, a śnieg wesoło skrzypi pod naszymi łapami.

Przy mostku śnieg z jednego miejsca odgarnięty i stoi tam tort marchewkowy!! Z surowych marchewek króliczki zbudowały zaskakującą konstrukcję, jestem pod wrażeniem. Zachowuję się jak dżentelmen rzecz jasna: zjadam tylko najgrubszą marchew, te drobne pozostawiam króliczkom. One zadowolone się częstują.
fot:przejdznaswoje.pl

Potem Pan organizuje mi zabawy w śniegu. Gdy czuję burczenie w brzuchu daję sygnał, że pora wracać, na pewno Pani już czeka aby mi sypnąć jedzeniem do miski.

W domu oczywiście niespodzianka, zamiast mojej starej miski na wodę stoi taka oto fontanna:
fot:easypet.pl

Bardzo lubię pić bezpośrednio z butelki(np. jak jesteśmy w lesie) i ta fontanna spodobała mi się od pierwszego wejrzenia!
A śniadanie miałem w takiej oto misce:
fot.luxlux.pl
Zaprojektował ja Michael Aram i jest zrobiona z w całości z metalu, w tym przypadku jest to szlachetna stal nierdzewna pokryta antybakteryjnym niklem. Nooo jak to brzmi, prawda?
Jedzenie smakuje mi w każdej misce, ale to miły gadżet taka "miska od znanego projektanta", takie trochę snobistyczne ale nic złego w tym nie widzę.

Zadowolony, z pełnym brzuchem pokręciłem się trochę po mieszkaniu, nie wiedziałem gdzie uciąć sobie drzemkę. Specjalnie dla mnie Pan odtworzył pamiętny mecz Liverpool-AC Milan(Stambuł, 25.05.2005). Wtedy mnie jeszcze nie było na świecie, dlatego znam tylko z nagrań. Mogłem więc zwinąć się wygodnie na kanapie, bo tylko stamtąd sie dobrze patrzy na ekran telewizora.
Postanowiłem przespać pierwszą połowę, drugą oglądałem w półśnie, a oczy szeroko otwarte miałem rzecz jasna na karnych!
Karniaki zaczynają się od 5.55 min:

ech, to byly czasy! dobre dla Liverpoolu...

Złażę z kanapy, wyspany i pełen energii, Pan proponuje wyjście w teren. Czuje, że to moga być jakieś niespodzianki! I faktycznie, schodzimy do garażu, więc będzie to zimowy las. Na leśnym parkingu gdy wysiadam czuję jakieś znajome zapachy. To moi urodzinowi goście -Wolf i Rufus!!
Co tam dizajnerska miska, najważniejsze jest właśnie to spotkanie! Witamy się, biegniemy przed siebie, wąchamy ślady pozostawione przez leśną zwierzynę, czasem sobie po prostu idziemy spokojnie przed siebie.
Czas mija oczywiście za szybko. I nawet nie wiem kiedy nadchodzi ta chwila gdy trzeba wskoczyć do samochodu i wracać. Oczy mi się zamykają, ale jestem spokojny, bo Wolf i Rufus zostają u mnie do nastepnego dnia.
W domu w trójkę zasypiamy w moim pokoju i do kolacji przeżywamy nasz spacer we śnie raz jeszcze.
A kolacja, ta też jest inna. Bagietka jako przystawka, potem sznycelki, ale bez tej bułki tartej. Do tego sałatka z pomidorów, papryki i ogórków. Na deser kawałek aromatycznego sera szwajcarskiego.
Okazuje się, że dostałem też inne prezenty:
foto:hundeleinen.de
oraz parę innych rzeczy.
Wystrojony w nową, czerwoną obrożę poszedłem na wieczorny spacer. Śnieg popadywał, gwiazdy migotały, trzymał lekki mróz. Pomyślałem, że na pewno będzie w parku Mały Enzo i wtedy Wolfa i Rufusa z nim zapoznam.
I Mały Enzo był, a także Mariesol(hurrra), znajomy ogar polski i wszystkie inne psy, które zawsze były do mnie przyjaźnie nastawione.
Stały razem, jakoś tak uroczyście.. Wykonały dla mnie znaną pisoenkę Pink Floyd:

Hmm, czyż nie wzruszające?
Jeszcze tylko pozowanie do wspólnego zdjęcia i już mogliśmy rozpocząć psie harce.
Wróciłem do domu zmęczony ale baaardzo szczęśliwy, a w nocy śniły mi się spotykane często we Francji pudelki, ale tego snu opisywać nie będę...
:)))

I tak to jest mój wymarzony dzień urodzin.
jestem trochę marzycielem, więc może kiedyś tak właśnie będzie?
Ta część mnie, która mysli realistycznie mówi: marchew będzie, ale da mi ją Pani, spacer do lasu będzie ale w weekend, piosenka może być odtworzona z płyty, jak i mecz.. pudelki to we Francji i w dodatku załatwiane randki we własnym zakresie;-))), inne psie harce możliwe itd. itd.
Zobaczymy, środa niebawem;-)

Jeszcze chyba powinienem napisać skąd taki tytuł wpisu?
Hehe, Super-Duper-Mega-Hammer-Hesse to konkurs z lokalnej telewizji. Ludzie robia różne dziwne rzeczy, najczęsciej całkiempozbawione sensu, a inni głosują co było najlepsze.
Dla mnie "superdupermegahama" to coś co robi wrażenie na mnie lub innych, przez to że pojawiają się elementy dość zaskakujące. Jak na przykład tort z marchewek zrobiony przez króliczki;-))

ukrainskie psy, one też chcą żyć

2011-11-30T23:39:00.015+01:00

foto:bild.de

Uprzedzam: to będzie smutny wpis.

Już w przyszłym roku w Polsce i na Ukrainie odbędą się Mistrzostwa Europy w piłce nożnej.
Jako pies żywo zainteresowany sportem będę śledził w miarę możliwości te rozgrywki.
Zastanawiałem się czasem dlaczego Polska nie jest samodzielnym organizatorem? Według mnie wszystko poszłoby dobrze. Wtedy i Stadion Śląski mógłby gościć piłkarzy!
No ale jest jak jest i na przykład taka odległość jak z Gdańska do Doniecka musi robić wrażenie;-)))
W Polsce będzie mecz otwarcia, ale już losowanie grup na Ukrainie, mecz finałowy również...
Nie ma co się czarować, kogo obchodzi mecz otwarcia oprócz kibiców tych drużyn? Mecz finałowy ma ZAWSZE ogromne zainteresowanie.
Tyle wstępu, tyle psich rozważań okołosportowych.
Znacznie bardziej bulwersuje mnie sprawa ukraińskich psów.
Tak się składa, że jest na Ukrainie sporo psów bezpańskich. Już to jest dla mnie smutne i przykre. Postanowiono (kto to był, dajcie mi go tutaj!) "oczyścić " miasta w ktorych będą odbywały się mecze.
I nie, te psy nie trafią do schronisk, nie tych psów nikt nie przygarnie. Te psy zginą.
Widziałem straszne, po prostu straszne filmy z tzw. akcji sprzątających. Wierzę, że kiedyś ci psi mordercy zostaną ukarani przez życie.
Dlatego też wolałbym, aby Polska była samodzielnym organizatorem ME..
I mam nadzieje, że ci którzy wybrali jako swoją bazę mieszkaniową(jak to inaczej ująć??wiadomo o co chodzi) Polskę będą z tego wyboru zadowoleni.

foto ze strony Michael Hillinger

Petycja którą można podpisać, a może i trzeba.. (wł Stop Krzywdzeniu Zwierząt)

Please use your popularity to help saving lives. Europe is struggling with Ucraines policy of pure cruelty. As EURO 2012 football championship is getting closer, Ucraine government is "cleaning" the streets by beating up and burning alive thousands of homeless dogs. Polish and German organizations can't fight alone against this. We need Your help. UKRAINE ISN'T EMOTIONALLY READY TO BE THE HOST OF EURO 2012. Their immature methods are cousing the avalanche of pain. Union of European Football Associations must get involved to stop this barbarous procedures! In order to draw UEFAs attention to the cause, we need to spread the word. We are desperate, please use Your popularity to help us. Spread the word.

http://www.thepetitionsite.com/2/tell-ukraine-to-stop-burning-animals-alive/

Niemieccy piłkarze, którzy są przeciw akcji zabijania zwierząt na Ukrainie (wypowiadali sie w tej sprawie w mediach):
Miro Klose z dogiem Alyia (Foto: Thomas Rabsch/Stern/laif)

Thomas Müller z żoną Lisa i labradorką Micky (foto:picture-alliance / Augenklick)

Mesut Oezil (foto:bild.de)

Toni Kroos (foto:tonikrooslovers.tumbir.com)

i Lukas Podolski, tu akurat z Puppi, ale w domu ma labradora (zdjęć nie znalazłem) (foto:express.de)

Polecam artykuł ze strony tvn24:

Od początku roku wyłapano na Ukrainie tysiące psów. Są one zabijane i zakopywane na śmietniskach, bądź spalane w mobilnych krematoriach.

Sprawdzili to reporterzy "Czarno na Białym", którzy dwa tygodnie spędzili na Ukrainie, by przyjrzeć się procederowi zabijania psów w ramach przygotowań do Euro 2012.
Zwierzęta są wyłapywane i uśmiercane zastrzykami usypiającymi. Wśród nich są nie tylko bezpańskie psy, ale także zwierzęta, które uciekły właścicielom z domu lub oddaliły się zbyt daleko na spacerze.
Reporterzy z TVN 24 trafili do komunalnego zakładu utylizacji zwierząt, 40 km od polskiej granicy. To tu skupuje się martwe zwierzęta, za kilogram psa płaci się ok. 5 hrywien, czyli dwa złote. - Psy są zabijane i przywożone tu do utylizacji - mówi Swietłana Kalapun, która walczy o prawa zwierząt na Ukrainie. I dodaje, że z psów, które zostały zutylizowane w zakładzie robi się mąkę kostną, a nią karmi zwierzęta.
Jeden z pracowników przyznaje, że dziennie utylizowanych jest nawet 700 kg psów.
Trzymane w chłodniach i zabijane
Psy czekają na śmierć w klatkach, są głodne, wychudzone i wyziębione.
Hycel, z którym rozmawiali reporterzy TVN 24 przyznał, że codziennie wyłapuje bezdomne psy i oddaje je do zakładu utylizacji zwierząt. Tam są zabijane i trzymane w chłodniach, a gdy uzbiera się ich pół tony czy nawet 300 kg, są spalane. Biznes się więc kręci.
- Trzeba oczyścić miasta z bezdomnych psów przed Euro, ale po Euro też będą goście i psy będą przeszkadzać - mówi Lena Kisielowa, która walczy o prawa zwierząt na Ukrainie.

i jeszcze tu warto poczytać o sprawie:
http://euro2012.wp.pl/title,Ukraincy-traktuja-zwierzeta-jak-smieci,wid,14044747,wiadomosc.html?ticaid=1d7e5

zapowiedź

2011-11-21T05:00:00.001+01:00

Jeszcze myślami jestem przy lecie, a widzę, że jesień powoli mija. Wieczór robi się tak szybko, że bywam czasem zaskoczony, że to już pora kolacji i wieczornego wyjścia.
Ranki bywają nawet mroźne, na trawie szron, a z sznupy wydobywa mi się obłoczek oddechu.
Balkon prawie już pusty, rośliny już w mieszkaniu, nie ma późnoporannej drzemki w plamie słońca. Nie ma obserwacji ulicy, nie jestem na bieżąco z plotkami z naszej ulicy;-).
W parku pojawiły się ładnie uformowane kupy liści. Baardzo je lubię, ale mam obawy że lada chwila znikną. Pewnie porządkujący park usuną te kupy, szkoda, bo mam wiele radości z biegania po nich.
Trochę mi smutno, że drzewa i krzaki znów są gołe, nie ma już tych wspaniałych jesiennych kolorów. Ale.. to wszystko oznacza, że idzie zima. Nie będę płakał z tego powodu, o nie! Czekam na mroźną i śnieżną zimę.
A w oczekiwaniu na zimę powspominam raz jeszcze wakacje. Będzie o Marsylii, ciekawym mieście, gdzie zamiast mnie pojechała replika.

Utrecht

2011-11-21T02:06:00.000+01:00

Oj to było dawno.. replika pojechała z Panem w delegację do Utrechtu.
Pogoda już była zdecydowanie jesienna.
Miasto przypomina mi Amsterdam, pewnie ze względu na kanały i ilość rowerów:

Atmosfera była senna. W Amsterdamie sporo turystów, coś jednak ciągle się dzieje. Tu było inaczej. Cicho się przyznam, że się trochę wynudziłem. Ciągle hotel, a jak już trafił się spacer, to jakoś nic mnie nie zachwyciło szczególnie.
A nie, zrobiła na mnie wrażenie taka jedna pani, nawet zrobiłem sobie z nią wspólne zdjęcie. Pod pachą się usadowiłem;-)
Co kraj to zakazy;-):

pies witający

2011-11-17T23:07:00.002+01:00

Znalazłem taki film kiedyś w internecie i obejrzałem go z zainteresowaniem. Każdy z nas, psów wita podobnie:)
Te małe pieski mają jednak łatwiej - jeden skok i już są na rękach. W sumie jakby moim panem był taki Pudzian czy Schwarzenegger z dawnych czasow, to kto wie, może też bym wykonał taki skok prosto w ramiona?
Ja witam kręcąc się między nogami danej osoby. To taki pierwszy etap. Czasem na nim się kończy, ale czasem postanawiam jednak zaprezentować swój wzrost(stojąc na dwóch łapach). I to już zależy na kogo skoczę, łapy moge oprzeć na ramionach, na klacie, na brzuchu osoby witanej:)))
Bardzo lubię wszelkie powitania

długie, jesienne wieczory

2011-11-17T01:10:00.005+01:00

Trochę czasu minęło od mojej ostatniej notatki. Co wieczór tak naprawdę mam nową w głowie, ale jak rano się budzę, to tylko fragmenty mi się po łbie kołaczą. A Pani ma długi rozruch i jak dopija kawę i jest gotowa, by spisywać moje rozmyślania, to ja już jestem w trakcie mojej pośniadaniowej drzemki.
Chciałbym mieć takie urządzenie, które sczytywałoby moje myśli i od razu przekształcało je w ludzką mowę, a raczej pismo. To by mi wiele ułatwiło.
Oczywiście nie wszystkie myśli, o nie:D

Dopiero co Kama była u mnie, a już i ja ją odwiedziłem. Krótko i niespodziewanie.
Wcześniej się nie przyznałem do tego, ale podczas jej odwiedzin u mnie musiałem iść do lekarza.
Poczułem w pewnej chwili duży dyskomfort w udku i zasygnalizowałem to wyraźnie. Pojechałem z Panem do Frau Cornelii. Tam zostałem jak zawsze obsypany smakołykami. Podejrzewam, że chyba jestem jednak jedynym psem, który sam i z radością wskakuje u niej na stół zabiegowy. Frau Cornelia podotykała mnie i od razu wiedziała co mi dolega. Otóż miałem zwyczajne lumbago! Dostałem zastrzyki i tabletki. Padła też sugestia bym oszczędzał się nieco, czyli pohamować dzikie skoki. A ja co zrobiłem zaraz następnego poranka?
Jak wybiegłem na dwór i nie czułem bólu, to od razu takie psie adhd zrobiłem, że aż króliki chowaly się w tych swoich norach. Po prostu taka radość mnie rozpierała... tak wie, stary a głupi;-)
W Polsce czas spędzałem z Kamą, razem chodziliśmy na spacery, razem sami zostawaliśmy w domu. Od samego początku zachowywałem się kulturalnie. Miał też miejsce pewien incydent..
Otóż wszyscy prowadzili jakąś dyskusję, nie zapowiadało się już na żaden posilek, to z Kamą stwierdziliśmy, że należy iść w jakieś spokojne miejsce.
Sypialnia była dobrym pomysłem. Przede wszystkim dlatego, że drzwi do niej były otwarte.
Poczekałem aż Kama pierwsza wybierze sobie miejsce do leżenia - wybrała moje legowisko. Jak prawdziwy dżentelmen pogodziłem się szybko z tą stratą, byle dama miała wygodnie.
A ja? Chwila namysłu i już leżę w kłębku na łóżku. Jest takie niskie, że żal nie skorzystać.
I tak sobie błogo leżeliśmy, każde zadowolone ze swojego wyboru;-).
Tylko nagle w drzwiach pojawił się Pan. Nie wiem po co, bo akurat zapadałem w mocniejszy sen. Wiadomo jak to się skończyło - przepędzono mnie z łóżka, głośno komentując moje niby to bezczelność i tupet. Byłem wtedy bardzo rozgoryczony.

Zauważyłem, że w parku są coraz większe królicze nory. Trudno tego nie zauważyć, ostatnio w jedną wpadłem. Na szczęście nic się nie stało, ale dość mnie to zaskoczyło. Liście dokładnie zakryły dziurę i po prostu nie zorientowałem się póki w nią łapa mi nie wpadła.
Staram się żyć z królikami w zgodzie, ale myślę, że juz na za wiele sobie pozwalają. A lis sie kręci po okolicy. Przedwczoraj na wieczornym spacerze lis się pojawił. Pan pierwszy go zauważył. Ja go wyczułem jak zawiało, od razu podskoczyłem na wszystkich łapach i głośno do niego zagadałem. Ale lis już gdzieś pobiegł. Może dlatego króliczki kopią coraz głębsze nory, by sie lepiej schować? Ale z tego co wiem, to lis też potrafi ryć głęboko?
Lis uciekł, króliczki też uciekają na mój widok... ale rano zawsze są jakby śmielsze. Choć podejrzewam, że one czasem się ze mnie naśmiewają.
Czasem mi w brzuchu głośno zaburczy i dla nich jest to chyba zabawne. Albo to jak łapami tylnymi kopię liście. Może się też nabijają z tego jak Pani mnie taką różową szczotką czesze?
Ciekawe co za myśli się pojawiaja w tych króliczych łbach?:)

sól

2011-10-22T00:51:00.008+02:00

Krajobraz w Camargue to miedzy innymi sól. teraz inaczej będę już spoglądal na solniczkę;-)
Tak sobie myślę, że może na jakichś innych planetach tak właśnie wygląda? Może ciemna strona Księżyca..

sól w basenach:

To co na filmach można wziąć za jakieś paprochy z obiektywu, to gigantyczne owady. One byly wielkości mojego ucha, to tak dla porównania.
I jeszcze raz widok na góry soli

w winnicy z Kamą

2011-10-21T19:53:00.011+02:00

Kamy nie muszę już przedstawiać, gościła u mnie jakiś czas. Pierwszego dnia byłem oczywiście jak zakręcony, łaziłem za nią krok w krok, zaczepki stosowałem różniste - niestety wszystko na nic. Kama chciała bym się odczepił i dał jej spokój. A ja, no cóż, jestem bardzo wytrwały więc moje erotyczne propozycje ciągle ponawiałem. Potem przespałem się z tym problemem i rankiem stwierdziłem, że jednak nasza znajomość musi nadal być typowo koleżeńska;-)
I wtedy już była po prostu sielanka. Jak były posiłki to zajmowaliśmy razem miejsce w okolicy stołu, nosiliśmy tego samego misia, obserwowaliśmy ulice z balkonu, szlismy razem do parku.
Pojechaliśmy też do winnicy. Ja jak się dowiedziałem, że w planach jest winnica, to bardzo się ucieszyłem, to takie przypomnienie sobie wakacyjnych klimatów. Byłem ciekaw czy owoce jeszcze wiszą na krzakach, aby sobie uszczknąć jakieś gronko.
Pogoda nas mile (a innych niemile) zaskoczyła - był po prostu upał!
Wpadliśmy z Kamą pomiędzy winorośle jak psy spuszczone z łańcucha (:D).
Każdy z nas biegał po swojemu i widziałem, że Kamie się spodobało!

Wszystkie krzaki przybrały już jesienne barwy, część była już goła, tzn. owoce zostały zebrane. Ale kto szuka ten znajdzie i oczywiście znaleźliśmy takie na których jakieś kiście jeszcze wisiały.
Słodkie:-)
Nawet w jednym miejscu rosły krzaki róż, prawie jak w winnicach w okolicy Bordeaux!
Biegaliśmy i ścieżkami i na przełaj pod krzakami i drogami i w góre i w dół. Naprawdę to był taki przyjemny spacer i czułem się bardzo szcześliwy. Bardoz lubie takie miejsca w ktorych czuję, że przestrzeń jest nieograniczona.
Oczywiście w końcu poczuliśmy zmęczenie, schowaliśmy się z Kamą w cieniu. Potem przy samochodzie wypiliśmy po misce wody i tylko czekaliśmy kiedy będzie możliwość zwinąć się w kłębek i uciąć sobie drzemkę.
To nastąpiło dośc szybko, zatrzymaliśmy się pod znajomą już kotleciarnią, gdzie psy sobie odpoczywały w cieniu, a ludzie zajmowali sie kotletami w panierce.
Ja nawiązałem tam kontakt z obcymi psami, głośno wymieniliśmy różne uwagi. Cóż, ostatecznie odpoczywałem pilnując samochodu. Pozornie.. bo tak naprawdę spałem po 5 minutach jak reks i można by mnie porwać razem z tym samochodem;-)
I jeszcze jesienne widoki:

Fontaine de Vaucluse

2011-10-21T11:57:00.000+02:00

Tyle się naczytałem o tym miejscu w przewodnikach, same zachwyty. Jakie jest wyjątkowe, niespotykanie,jedyne w swoim rodzaju. Tyle, że nie o tej porze roku o której ja tam pojechałem!
We wrześniu to po prostu rzeka, skałki, jaskinia, wszystko to obok dość malowniczego miasteczka(wsi?).
W Fontaine de Vaucluse znajduje się jedno z największych na świecie wywierzysk krasowych
(obfite źródło krasowe wypływające pod ciśnieniem; otwór w skale, skąd to źródło wypływa).
Najlepiej przyjechać i oglądać to zjawisko wiosną, we wrześniu wszystko wygląda tam bardzo spokojnie.
To właśnie TO miejsce, jak widać nic szczególnego, przynajmniej dla mnie, taka dziura w skale:-)
Ja zostałem na scieżce i stamtąd wszystko obserwowałem. Wiele się działo: co chwile jakaś psia damulka się pojawiała!
Pani poszła do takiego jakby kompleksu handlowego: stara fabryka papieru w której od razu można kupić ozdobne arkusze, mapy, notesiki itd. Sklepiki z biżuterią, piekarnia, galeria malarstwa i wszystko co turyści mogliby chcieć zakupić. Ja w tym czasie spokojnie z Panem czekałem. Jak widać miałem bardzo dobre miejsce na obserwacje. Niby było wtedy poza sezonem, ale ludzi sporo przechodziło. Nawet nie chcę sobie wyobrażać jak wygląda droga do źródeł w lipcu i sierpniu!

w morzu

2011-10-13T01:39:00.001+02:00

oczekiwanie:

z Panem:

Arles

2011-10-13T01:37:00.000+02:00

Kolejne miejsce, które w moim imieniu zwiedzała replika. Arles, miasto pełne zabytków i ducha van Gogha.

Place de la Republique. W tym dniu plac byl pełen ludzi, odbywały sie tam różne prezentacje z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.
W antycznym teatrze było już dużo spokojniej. Wiele osób oglądało goczając się za ogrodzeniem. Niby wszystko widać, ale jednak zobaczyć takie kolumny z bliska to całkiem coś innego niz zerkanie zza płotu. Teatr mieście 12 tysięcy osób i odbywają się tu różne przedstawienia i koncerty.
http://www.arlestourisme.com/

http://www.arles-guide.com/

Trudno nie wspomnieć pisząc o Arles o van Goghu. Nie przebywal on w tym mieście za długo, ale miało ono wielki wpływ na jego twórczość.
http://www.vangoghgallery.com/in_his_steps/arles.html

i jeszcze polecam wpis na innym blogu:
http://chateaudeprovence.blogspot.com/2010/10/sladami-van-gogha-arles.html

A to już Arenes d'Arles
http://en.wikipedia.org/wiki/Arles_Amphitheatre
Arena robiła wrażenie, wszystko było tam po prostu wielkie. Na tych siedziskach replika jest prawie niewidoczna. Arena zmieści ponad 20 tysięcy osób, odbywają się tu corridy, ale można to miejsce też po prostu zwiedzać. W tym dniu tłoku nie było, co miało swoje zalety.
Taa, zabytki zakryte specjalna siatką (jak np w Monachium) tracą na uroku, ale też ptasie odchody to niezbyt atrakcyjna ozdoba.
Jeszcze chwila zadumy nad Rodanem.

moje ulubione owoce

2011-10-13T00:13:00.002+02:00

Bardzo, bardzo dobre!
To pole było już praktycznie ogołocone z winogronowych kiści. Ale z tego co zauważyłem, w Prowansji prawie wcale nie zbiera sie winogron ręcznie, jeżdżą takie traktorki, większe lub mniejsze. Tu zostawią jedna kiść, tu dwie.. szkoda aby to się zmarnowało.

Awinion

2011-10-12T03:00:00.000+02:00

To chyba jeden z najbardziej rozpoznawalnych mostów świata. Tyle o nim słyszałem, no a się okazało, że to w zasadzie kawałek mostu. Tak czy inaczej calkiem ładny to widok.
A kto się bawił w Awinionie? Oczywiście replika. Nie, nie mam żadnych pretensji o to, że osobiście nie pojechałem do tego miasta. Odpoczywałem sobie po udnaym spacerze, a w Awinionie tego dnia był upał i wątpię abym był zadowolony z tego, że muszę człapać po mieście.
http://www.ot-avignon.fr/
http://www.avignon-et-provence.com/
Na placu przed Pałacem Papieskim. Bardzo ładne miejsce, wszystko takie wielkie, robi to wrażenie.
Po spacerze warto coś przekąsić, może Le Grand Cafe? Bistro przy Pałacu Papieskim, w zasadzie na tyłach Pałacu, jest więc tam spokojnie i cicho.
http://www.gaultmillau.fr/restaurant/le-grand-cafe-avignon-5199/
Replika miała za zadanie znaleźć jakieś psie miejsca. Wg mnie bardzo dobrze się spisała. Zabytki zabytkami, ale czasem ma się ochotę na całkiem inna rozrywkę.
I proszę, salon piekności dla czworonogów zapraszał:
http://www.madamepromenesonchien.fr/boutique.php
Sklep z akcesoriami dla psów. Cuda i cudeńka, rzeczy może i ładne, może i potrzebne..ale też coś czuję przez skórę, że drogie.
O! to wygląda zachęcająco. Ale nie mam pewności czy był to sklep z czekoladkami, czy po prostu ten szyld sobie wisial z innych czasów. Wolałbym jednak mieć czekoladkowy sklepik niż taki z drogimi obrożami. Wiem, że niektóre obroże dodałyby mi szyku i elegancji, ale czułbym sie skrępowany(dosłownie i w przenośni) nosząc na szyi jakieś drogie kamienie. Ciagle bym sie stresował, że zgubię. A znając moje szczęście te wszystkie ozdóbki by mi szybko odpadły i zagubiły się w trawie.
Na banku plakat ze znajomą postacią, tak to Sebastien Chabal. Wpradzie nie pojechał do Nowej Zelandii, ale pojawił się na paru reklamach.

Aix en Provence

2011-10-12T01:51:00.000+02:00

Do Aix nigdy nie pojechałem osobiście. A miasteczko było blisko, no ale najwyraźniej tylko replika zasłużyła na to, by wysiadywać przy kawiarnianych stolikach przy Cours Mirabeau w Les Deux Garcons:-) http://www.les2garcons.fr/
Dobre miejsce do siedzenia i obserwowania tego co się dzieje na ulicy. A zawsze się coś dzieje. Oczywiście są to wydarzenia typu: przejedzie ładny samochód, przejdzie jakaś szykowana pani, dostawca żywności będzie zbyt szybki i niesiona przez niego paczka zachwieje się niebezpiecznie mu na ręce - po czym apetyczne ciasto malowniczo klapnie na chodnik. Oj, jak ten dostaca sie zdenerwował.
Albo przy uroczym placu Richelme, Brasserie L'unic.
W tym czasie na placu byl targ. Czego tam nie było! Owoce, warzywa, kwiaty, miody, zioła.. No i psy!
Instrukcja:
Place d'Albertas. Bardzo mały ale ładny placyk. Czasem na nim są tylko osoby z aparatami fotograficznymi.
I pies może powiedzieć, że spędza cały dzień w barze;-). Pewnie jego pan prowadzi ten bar, tak sobie to wymyśliłem. Z jednej strony to ciekawe, bo przeciez ludzie przychodzą i wychodza, pojawiają się nowi, ciągle coś się dzieje. Z drugiej strony ten szum może zmęczyć, wokół uliczki, a czasem trzeba udać się pod jakiś krzak.
Replika wskoczyła na skuter, ja to chyba bym się nie zmieścił? No może w takim koszu specjalnym, jaki miał Hans Kloss przy swoim motorze? Widziałem kiedys w tv.
Albo dla mnie zamiast skutera takie cudo? W czerwonym mi do twarzy:-)

Mont Ventoux

2011-10-04T23:14:00.000+02:00

Akurat jak pojechaliśmy na Mont Ventoux, to był dzień dość pochmurny. Można było mieć nadzieję na to, że chmury przegoni wiatr, ale oczywiście tak się nie stało.
Dojazd do Mont Ventoux jest całkiem ładny dla oka, ale jak dla mnie za dużo zakrętów! Oj moja cierpliwość była wystawiona na próbę. Plus byl taki, że im wyżej się wjeżdzało tym chłodniej się robiło. To było miłe.
Wjeżdzaliśmy bardzo powoli, bo wielu rowerzystów próbowało zdobyć szczyt, a było widać po ich facjatach, że jest to niemały wysiłek.
Pojawiła się też mgła, to sprawiło, że naprawdę wjeżdzaliśmy w żółwim tempie.
W końcu oznaczenia pokazały iż jesteśmy na szczycie;-)
Widok na okolice był pilnie strzeżony przez gęste chmury. Po prostu nic nie było widać, ale za to wiatr urywał leb!
Wszyscy kolarze, jak i zmotoryzowani którzy wjechali na szczyt gromadzili się przy tabliczce:
Tylko w ten sposób można było udokumentować fakt, iż właśnie jest się na Mont Ventoux. Pech, że było aż tak pochmurno. I zimno: 2 stopnie ciepła!(o dwadzieścia mniej niż na dole)
http://www.montventouxwebcam.com/index.html
Zjeżdżaliśmy inna stroną niż wjechaliśmy - wjechaliśmy klasyczną, czyli tą, którą pędzi Tour de France. Im bardziej zjeżdżaliśmy tym więcej było widać.
http://www.provence-hideaway.com/213.html
http://www.hendersonzone.net/bill/europe/ventoux/index.html

degustator win

2011-10-03T18:40:00.002+02:00

Tak sobie po tych wakacjach pomyslałem, że to byłaby całkiem odpowiednia dla mnie praca. Tyle, że ja degustowałbym te wina gdy one byłyby jeszcze w postaci winogron wiszących na krzaku!
Taki mam właśnie pomysł. I wydaje mi się, że nie jest to wcale głupia myśl.
Mógłbym też mieć swoją własną winnicę, choćby taką małą. To byłaby duża dla mnie przyjemność: doglądanie tego jak rosną winogrona.
A tu już przyszły degustator win w akcji, czyli mało słów, niech przemówią zdjęcia:

Pan mnie zawołał, stwierdził, że "przesadzam"(choć niczego nie przesadzałem!).
Ale kto by się oparł i nie skubnął gronka choć jednego z takiej kiści?

plażowanie

2011-10-03T18:21:00.001+02:00

Plaża i morze zaprosiły mnie do zabawy. Oczywiście skorzystałem.
Na początek rozgrzewka. Trucht po piachu. Delikatnie, bez napinki, tak by łapy sie trochę rozruszały przed pływaniem.
Lekkie zanurzenie, trzeba sprawdzić czy woda ma odpowiednią temparaturę, czy miło łaskocze fala po brzuchu.
Pasuje, będę plywał;-)
Halo, gdzie jest Pan??
Słońce grzeje jak szalone, ale woda tak miło chłodzi, jest bardzo, ale to bardzo przyjemnie. Mógłbym tak długo, sam nie wiem jaki mam próg wytrzymałości na pobyt w morskiej wodzie. Pewnie w końcu by mi się znudziło.
A może jednak Pan ze mną popływa..najlepiej pływa sie razem. Mógłbym z innym psem uprawiać pływanie synchroniczne;-)), jakby to było możliwe.
Na razie pływam razem z swoim Panem. Wolę gdy płyniemy obok siebie, a tu Pan zaskoczył mnie tym, że mi troche uciekł i musialem go gonić. Bardzo mnie to denerwowalo, że płynie tak przede mną!
W końcu para na zabawy plażowe, czyli bieganie bez ładu i składu po plaży. Wąchanie jakichś dziwnych, obcych zapachów, kopanie dołków i zanurzanie sznupy w piasek.
Jeszcze łyk słodkiej wody i już powrót do samochodu i powrót do wakacyjnego domu. A tam jeszcze tylko spłukanie wodą z szlauchu soli i piachu ze mnie, micha z jedzeniem i już mogę sobie odpoczywać na podwórku.

oglądam mecz

2011-09-28T20:35:00.004+02:00

A dziś wieczorem, w zasadzie już za chwilę mecz piłkarski pomiędzy Olimpique de Marseille a Borussia Dortmund.
Borussie to ja nawet lubię, jest w moim Top 5 Bundesligi:D, ale dziś będę oczywiście kibicował Marsylii.
http://www.om.net/
Pani mówi, że nie jest to zespół jak za czasów Chrisa Waddle'a i Erica Cantony, no ale co z tego? Dla mnie liczy sie obecny skład a nie jakas hmmm.. prehistoria. Faktem jednak jest tez to, że OM słabo sobie radzi w lidze francuskiej w tym sezonie.
Obejrzałem Maryslię oczami repliki i jeszcze będę o mieście pisał. Dziś mogę pokibicować.
Wspomnę tylko szybko, że Marsylia malo przyjazna dla psów, niestety. Słabo z zielenią, to Paryż jawi się przy Marsylii jako miasto dla psów! (jak jest w Paryżu to każdy większy pies wie..)
To zdjęcia z oglądania innego meczu:-). Jak się cos działo to patrzałem, a spokojniejsze fragmenty przesypiałem. Mam nadzieję, że dziś dużo będzie się działo, a wygra.. no tak.. wygra lepszy?
:-)
Żeby nie było, że lekceważę Borussię:
http://www.bvb.de/

Rugby World Cup 2011

2011-09-28T15:35:00.001+02:00

Trwa Rugby World Cup 2011, w Nowej Zelandii. Nieco daleko, co akurat nie ma takiego znaczenia, oprócz tego, że mecze w tv są czasem o baaardzo wczesnej porze. Ale i tak kilka z nich obejrzałem.
http://www.rugbyworldcup.com/
Kibicuję oczywiście rugbystom z Francji, chociaż mój ulubieniec, Sebastien Chabal nie gra. Co gorsza - nawet nie pojechal do Nowej Zelandii! I w dodatku ogłosił, że kończy kariere w Racing! Mam nadzieję, że to nie jest ostateczna decyzja..
Jak na razie Francuzi radzą sobie raz lepiej, raz gorzej. Na pewno faworcyci, czyli Springboki z RPA i All Blacks z Nowej Zelandii nie zawioda i będą w "4". Anglia i Walia też sobie świetnie radzą. Czuje, że jeszcze wiele emocji mnie czeka!

Mam własną piłkę i nie zawaham sie jej użyć!
Po krótkiej rozgrzewce bieg na przydomowe boisko:
I już, walka pomiędzy mna a piłką, kto będzie szybszy:
Zmęczony ale zadowolony. Szkoda, że Sebastien Chabal korzystając z tego, że nie pojechal do Nowej Zelandii, nie zrobił sobie krótkiego urlopu w Prowansji:-)
Na pewno zgodzilby sie na krótki trening i grę. No i mógłbym też spełnić swoje marzenie: wspólne zdjęcie z moim idolem..

poznawanie okolicy

2011-09-28T12:00:00.000+02:00

Oprócz winnic w okolicy byly zagajniki złożone głównie z drzew iglastych i wielkich krzaków ziół. Nawet zwykły koper włoski był tam gigantyczny. Mnóstwo ścieżek do chodzenia, niektóre bardzo kamieniste i musiałem stąpać dość ostrożnie, inne za to strome. W góre wbiegałem szybko, w dół dreptałem łapa za łapą.
Wszystko mnie interesowało, w końcu to były setki nowych zapachów!
I co najważniejsze teren mało znaczony przez inne psy;-). Nie znaczy, że ich tam wcale nie było, często słyszałem ich szczekanie, ale one mieszkały dość daleko, tylko dźwięk dobrze sie rozchodził. Były jeszcze psy mysliwych, to ale inna sprawa. One zachowywały sie głośno, dzwoniły takimi dzwonkami, które miały przy obrożach. To była dla nich ochrona, ale z drugiej strony taki dzwonek to jest irytujący;). Na co polowano w okolicy to nie wiem, chyba na ptactwo, sam któregoś dnia pobiegłem w strone takiej grupki ptaków, a one szybko uciekły. Ja nie miałem złych zamiarów, chciałem je tylko poznać.
Cóź, to urządzenie z daleka bardzo mocno obszczekałem..
Kształt wydawał mi sie dziwny i dla pewności postanowiłem zagadac z pewną agresją. Trochę mi potem było głupio gdy zauważyłem, że to jest tylko kawałek rury..
A to jeden z myśliwych. Pierwsza niedziela w Pitchoulinie to w zasadzie strzały non stop, wpierw myślałem, że to może ognie sztuczne? Ale z jakiej okazji, na takim pustkowiu? W taką pogode, to nawet niebezpieczne!
Tylko jeden dzień był taki, że popadywało i słońce skryło się za chmurami, poza tym non stop upały, niebo bezchmurne. I oczywiście wiatr, który sprawiał, że aż tak nie odczuwało się tego słońca.
Prawdziwe Ferrari:-)
Z każdego spaceru warto coś przynieść do domu:-)

Miramas-le-Vieux

2011-09-28T11:57:00.018+02:00

Wielu miast czy miasteczek to ja nie zobaczyłem podczas wakacji na własne oczy. Ponoć to dlatego, że nie zachowuję się jak należy. Byc może, byc może.. Czasem pyskuje innym psom, chyba głównie o to chodzi. Ponoć są szanse, że jednak będę potrafił się kulturalnie wszędzie zachować. Pani mi powiedziała, że "przekazano jej sugestie". Nie wiem co to znaczy i kiedy Pani lub Pan użyją tej nowej wiedzy .. Z jednej strony fajnie jakbym mógl wszedzie jeździć i przebywać nawet w zatloczonej kawiarni, a z drugiej strony czasem po prostu lubię być trochę niegrzeczny. Podejrzewam jednak, że będzie to taka metoda treningowa podczas ktorej dostanę jakieś smakołyki bądź pochwały, więc może grzeczność i kultura popłaca?
http://www.miramas.org/tourisme/miramas-le-vieux/
Miramas-le-Vieux to jedn z tych miejsc gdzie byłem osobiście, a nie gdzie replika mnie zastępowała. Miasteczko jest bardzo stare i w czasie gdy je zwiedzaliśmy było w nim pusto, czasem jakiś kocur przemknął;-)

Oczywiście zwróciłem uwagę na roślinność.
Tu piękny oleander:
A tu dywan z kaktusów:
Upał był spory, szukałem cienia i wody. Trochę odpocząłem na kamiennej ławie.
A brzuszysko sobie schłodziłem w fontannie:
Potem przejeżdżaliśmy przez miasteczko Saint-Chamas. Tam było już bardzo gwarno. Nawet było coś na kształt plaży miejskiej, ale plaża nie była dostępna dla czworonogów.
Pan poszedł do cukierni, oprócz pysznej bagietki przyniósł pudełko, które wydzielało miły aromat. Oczywiście ciastka były tylko dwa, czyli ja musiałem zadowolić się piętką bagietki, ot taka to sprawiedliwość.

Sól z Camargue

2011-09-27T23:39:00.012+02:00

Wracając z plaży przejeżdzaliśmy koło miejsca w którym wydobywa sie sól. Wygląda to tak trochę księżycowo, przynajmniej dla mnie. Za bardzo się nigdy nie zastanawiałem nad tym skąd bierze się sól. Ona po prostu zawsze jest w solniczce:-)
Trudno mi uwierzyć, że to wszystko to sól, ale tak właśnie jest. Nawet mi sie to miejsce spodobało, tyle, że obserwacje można było prowadzić jedynie z tarasu widokowego. Widok jest wg mnie fascynujący.
Sól z Camargue jest podobno bardzo dobra, dla mnie to obojętne, bo ja nie używam soli:-)
A to gigantyczne owady, można je spotkac w tamtym rejonie. Na szczęście nie siadały na mnie.
Po drodze z plaży obserwowałem nie tylko ptaki(różne kaczki i oczywiście flamingi), widziałem pastwiska z bykami i końmi. Cały teren zielony praktycznie jest dla nich.
http://www.camargue.fr/

http://www.parc-camargue.fr/

http://www.midi-france.info/07020201_camargue.htm

pływać każdy może

2011-09-27T23:35:00.011+02:00

Miałem któregoś dnia wyjazd nad morze, zupełnie się tego nie spodziewałem. Do morza nie było daleko. Jechaliśmy w strone Camargue, na Port-Saint-Louis-du-Rhone, tylko, że odpowiednio wcześniej przedostalismy sie promem na Rodanie na odpowiednią stronę. Czyli park Camargue, kopalnie soli i plażę. Droga D36D prowadzi przez podmokły teren prosto na szeroką i prawie pustą plażę. Jechalismy wolno, więc można było obserwować ptactwo zamieszkujące okolicę, różne ptaszyska tam były.
Plaża wielka, sporo camperów tam stało, ale i tak każdy miał duży kawał terenu tylko dla siebie, choć podejrzewam, że w sezonie letnim to wygląda tam całkiem inaczej..
Do wody wchodziłem z Panem i pływalismy prawie że łeb w łeb!
Potem skok do piasku i pd razu wytarzanie w nim sznupy. Dlaczego? Sam nie znam na to pytanie odpowiedzi. Po prostu czułem taką potrzebę, tak samo jak z premedytacją czasem napiłem się morskiej wody. Wiem, to glupie, ale stoje w wodzie po brzuch, słońce grzeje, woda miło szumi, jak sobie nie sprobować?
Pływałem od Pana, ktory byl w morzu, do Pani stojącej na plaży. Fale nie były za wysokie. Bardzo przyjemnie było..

Potem powrót i polewanie wodą z węża, aby zmyć z siebie tą słoną wodę. To też niby fajne, ale trochę mnie taki ogrodowy szlauch denerwuje, zdecydowanie wolę się moczyć w morzu lub jeziorze:-)

pies podwórkowy

2011-09-27T00:22:00.041+02:00

Co tu pisac, zdjęcia same mówią gdzie było mi najlepiej. W kurzu i pyle, czasem w słońcu czasem w cieniu.
Tylko gdy jechałem autem gdzieś dalej, to miałem obrożę. A tak wszędzie chodziłem luzem.
Podobało mi się to:-)
Móglbym mieszkać na wsi, tak myślę. Byle plac wokół domu nie był za mały. Tak by starczyło miejsca na grę w piłkę, na jakiś trawnik, trochę piachu plus miejsce gdzie móglbym miec jakiś swój schowek gdy chiałbym w spokoju podumać, albo po prostu sobie uciąć drzemkę.

spacery

2011-09-27T00:22:00.039+02:00

Codziennie chodziłem z Panem na spacery. Rankiem po wschodzie słońca byłem już gotów do wyjścia, czyli w okolicach 7-7.40.
Trochę wczesna pobudka, prawda? Ale przecież słońce wie najlepiej kiedy powinno się wstać, więc byłem mu posłuszny.
Rano była trasa ścieżkami pomiędzy winnicami, prosto do zagajnika z drzewami, tam było moje ulubione miejsce do zrzucenia całonocnego balastu.

Wieczorem podobna trasa, a popoludniami poznawałem dalszą okolicę.
Miałem też takie ulubione pole, kiedyś rosły tam drzewa oliwne, ale teraz nie ma nic oprócz takiej pisakowej ziemi i korzeni starych winorośli. Tam zawsze szalałem:

Stamtąd przynosiłem też kawałki drewna, które potem na podwórku zapamiętale gryzłem, a niektóre Pan spalił w grillu.
Podczas spacerów czułem się czasem jakby na świecie nie było więcej niż 10 osób: Pani, Pan, właściciele Pitchouline i paru myśliwych, biegaczy czy kolarzy.
Wszędzie spokój i przestrzeń.

La Pitchouline

2011-09-27T00:22:00.036+02:00

Oto miejsce w którym wypoczywałem przez ostatnie tygodnie. Jedno z lepszych w jakich miałem okazję gościć. A głównie dlatego, że miałem tam nieograniczoną swobodę.
W domku normalnie: tu kącik do spania, tam inny kącik, ale to podwórko!
Dla mnie po prostu idealne, różne kwiaty, drzewa, krzaki, otoczone winnicami i takim niewielkim zagajnikiem. Sąsiadów nigdy nie spotkałem, tylko jak wiało to wyczuwałem, że jakiś pies w okolicy mieszka.
Mogłem sobie wychodzić i leżeć na tarasie, albo w wybranym miejscu na podwórku, albo oddalić się pod drzewa. Tyle, że ja zachowałem się jak taka miastowa ciapa. Sam nigdzie nie odbiegałem i czekałem aż ktoś ze mną choćby parę kroków zrobi. Teraz żałuję, że bardziej nie wykorzystałem takich możliwości... Może jeszcze tydzien, dwa albo i trzy i już wiedzialbym co robić.
Domek, zwany La Pitchouline, mały ale przytulny.
Miejsce do grillowania, często tam sobie leżałem, bardzo dobry punkt obserwacyjny.
Tam właśnie pojawił się ktoregoś dnia skorpion. Wszyscy się na niego gapili, nikt nie piszczał. A podobno taki skorpion nie jest przyjazny ludziom(psom chyba też nie??). Na szczęście poszedł sobie do jakiejś kryjówki i więcej się nie pokazał.
Zegar słoneczny, pod nim mieszkała jaszczurka, prawie codziennie wygrzewała się siedząc na ścianie obok zegara. Te małe jaszczurki mnie bardzo interesowały, ale były tak szybkie, że nie zdążyłem żadnej zobaczyć z bardzo bliska.
Jak na dworze było za ciepło, to wchodziłem do domu, on miał bardzo grube mury i zawsze było w nim przyjemnie.
Tu po schładzaniu się wodą z węża ogrodowego..
Nie mogło też zabraknąć codziennej porcji marchewki do chrupania. Z przyjemnością pożerałem ją na tarasie.
Wokół Pitchouline rosną zioła i oczywiście, jak to w Porwansji, lawenda.
I drzewko, a w zasadzie taki wyrośnięty krzak, a na nim grananty.
Trudno mi było w pierwszy dzień po powrocie: zamiast na podwórzu mogłem jedynie poleżeć na balkonie. Tam oleander przypomina mi wakacyjny czas:-)

pocztówka z wakacji

2011-09-13T21:29:00.004+02:00

Bedzie krotko, bo mam slabe polaczenie z internetem i juz moja cierpliwosc wyczerpala procedura ladowania zdjęc;-)
Powyzej moje moje obecne poddworko, czyli drzewo oliwne, lawenda, krzaki win. Ponizej inna czesc podworka, taka z kwiatami, nazw wszystkich niestety nie znam, tylko oleander jest mi znajomy. Na podworku jest tez drzewo laurowe, drzewo z granatami, z orzechami i krzaki tymianku, rozmarynu i inne, wszystko to jest gigantyczne!
Moj skok spowodowany jest tym, ze Pan polewa mnie woda, z tego gumowego weza ktory widac na scianie. Jes tak cieplo, ze taki prysznic jest przyjemnoscia.
Pozniej bylem tak rozbawiony, ze lapalem w pysk co bylo najblizej. I oczywiscie zaraz ulozylem sie na tej czesci podworka, ktora byla pelna pylu..
A to ja zaraz po przyjezdzie, od razu zrobilem szybkie rozeznanie terenu. Caly plac wokol domku sprawdzilem. Wszystko mi sie spodobalo.
Dzis bylem na wycieczce nad morze, kapalem sie i wrocilem zmeczony ale bardzo zadowolony. Podoba mi sie to, ze mam tutaj sporo terenu do biegania. Bardzo sie wczuwam i szybko zaakceptowalem fakt, iz jestem panem podworka. Niestety Pani i Pan nie za bardzo sa zadowoleni, sugeruja ze za czesto nawiazuje dialog z mieszkancami okolicznych zagajnikow i pol. Czyli mowiac wprost za duzo szczekam;-)

zbliża sie jesień

2011-09-08T15:42:00.000+02:00

W niedzielę pojechałem do lasu, a tam już dość jesiennie. Nawet nie chodzi mi o to, że sporo zrudziałych liści leży na ziemi, bardziej o to, że już w powietrzu czuć jesień.
Po ostatnich deszczach wiele miejsc było takich jak lubię, czyli miękka ziemia i trochę błota.
Bardzo mi się ten spacer podobał, szczególnie, że trasa była w tej dłuższej wersji.
Wtedy wchodzi się w taki spokojniejszy kawałek lasu, gdzie zamiast ludzi można spotkać zwierzęta. I cała grupka saren przemknęła obok nas. Jak się zreflektowałem to pozostał po nich jedynie zapach. Pan jednak mi powiedział, że nie jest to dobry pomysł by za nimi biec. Być może.. No to nie pobiegłem, ale wciągałem ich zapach. W lesie zawsze jest tyle innych zapachów niż u nas w parku.
U nas przede wszystkim królicze i kocie (no i innych psów, wiadomo). Czasem jakiś zapach lisa się pojawi. W lesie wszystko jest inne, zapachy są takie jakby bardziej dzikie?
Pachnie też grzybami, ale te grzyby są inne niż te co widuję w parku. Pani mówi, że te z parku to "psiary". Ciekawe.. czyli niby psie grzyby??Muszę się dowiedzieć co to dokładnie znaczy!
Jeden fragment lasu jest taki inny, drzewa w nim są ogromne, można się poczuć jak krasnoludek! I ja w tym kawałku czuję się jak jamniczek:-))
Za mną widać takie zielone płachty, są one rozłożone pod niektorymi drzewami, oczywiście pobiegłem sprawdzić o co chodzi. Na te płachty spadają żołędzie i potem leśniczy z pracownikami zbierają to, aby móc zimą dokarmiać zwierzęta. Widziałem takie płachty kiedyś we Włoszech i Francji, spadały na nie oliwki.
Szkoda, że mój Pan nie jest leśniczym, bo wtedy mógłbym też brać udział w takich pracach leśnych! No i codziennie w lesie:-)
Jeszcze drzewa zielone, ale jak następnym razem pojawię się w lesie, to już będzie tam kolorowo.

leje i wieje

2011-08-31T23:26:00.007+02:00

Po fali upałów przyszło ochłodzenie. Były też gwałtowne burze podczas których niebo rozświetlało mnóstwo błyskawic. Pioruny waliły ostro. Ja wtedy siedziałem na balkonie. A to dlatego, że Pani chciała zrobić zdjęcie błyskawicom i sterczała na tym balkonie, a ja po prostu musiałem sprawdzić po co ona tam poszła. To już dla towarzystwa zostałem.
Jak błyskawice rozdzierały niebo, to Pani czasem wydawała taki dziwny dźwięk, nie wiem do dziś co on oznaczał? Czy zachwyt czy byly w nim może jakieś nutki strachu przed wyładowaniami atmosferycznymi?
Wiatr hulał i próbowałem wylapać jakieś ciekawe nuty zapachowe:
Zdjęcia niestety nie wyszły zbyt dobrze, tyle naszego co sie pogapiliśmy.
A jak pada to najlepiej ułożyć się w jakimś kąciku i uciąć sobie drzemkę.
Byłem parę dni temu u lekarza. Wszystko ze mną w porządku, nawet jakaś szczepionkę dostałem ale nic nie poczułem. Bardziej mnie interesowało co z moją łapą. Miałem na niej cos jakby ranę. Sam sobie to wylizałem aż się zagoiło. Nic złego to ponoć nie było, to się uspokoiłem i przestałem tym przejmować. Tyle ze mam teraz tam takie łyse miejsce, jak strup odpadł to razem z futrem. Futro jednak zawsze odrasta.

Z tą jesienią to chyba miałem rację: nie dość że jednak zdecydowanie jest chłodniej, to zauważyłem, że po parku wiewiórki biegają jak zwariowane. Żołędzie i orzechy już w trawie leżą i pewnie te wiewiórki robia zapasy zimowe. Tak przynajmniej widziałem w tv - zbierają jedzenie i magazynują w dziuplach.

po meczu

2011-08-29T00:02:00.007+02:00

Dzisiaj dość wcześnie pojechałem do lasu, od razu wiedziałem co się święci: Eintracht gra mecz u siebie.
I tak właśnie było, Pani i Pan na stadionie, a ja w domu, na szczęście tym razem nie zapomniałem im podrzucić repliki!
Mecz ponoć tym razem nie był porywającym widowiskiem, no ale tak to już bywa, że kibice zawsze mają jakieś tam pretensje plus gotowy plan uzdrowienia gry swojej ulubionej drużyny.
Pół dnia potem słuchałem kto powinien zejść z boiska już przed przerwą, jak piłkarze powinni być ustawieni, jak szybko biegać i inne tego typu złote myśli. Po wysłuchanie tego wszystkiego myślę sobie czy sie nie zgłosić do trenera Eintrachtu z propozycją zostania asystentem-wolontariuszem...
Chociaż widzę, że pies też może pracować na stadionie. Poniżej przykład, psy policyjne, które biegały sobie po lesie otaczającym stadion i sprawdzały czy czasem w krzakach nie ukrył ktoś jakiejś niespodzianki:
Wszystkie drogi w ty lesie prowadzą na stadion:-) Dziś znany jako Commerzbank Arena, a kiedyś był to po prostu Waldstadion i ta nazwa bardziej mi się podoba. No ale ten kto daje pieniądz to w tym świecie rządzi(niestety).
Ludzie sobie beztrosko zmierzają na widowisko, licząc, że będzie przynajmniej takie jak to z ubiegłej niedzieli. A tu takie rozczarowanie, bezbramkowy remis po niemrawej dość grze. Z słabym przeciwnikiem z Paderborn. No cóż, trzeba wierzyć, że następnym razem będzie lepiej:-)

III Parada Labradorów

2011-08-28T23:44:00.004+02:00

Zauważyłem, że dziś dużo osób szukało u mnie zdjęć z warszawskiej Parady Labradorów. I jak juz ktoś znalazł to tylko stare lub linki.
Ja, jak wiadomo z racji tego, że mieszkam daleko nie mam jak uczestniczyć w Paradzie.
Znalazłem jednak relację Dori, są zdjęcia:
http://dori.blox.pl/2011/08/III-Parada-Labradorow-2011.html

a tu więcej zdjęć:
http://www.mmwarszawa.pl/photo/1135702/Labradory+opanowa%C5%82y+Warszaw%C4%99

i jeszcze materiał TVN Warszawa, są i filmiki:
http://www.tvnwarszawa.pl/temat,parada-labradorow-udalo-sie-pobic-rekord-sprzed-roku,267336.html

Może jakiś znajomy labrador z Warszawy lub okolicy napisze jak było?;-)

Splendor

2011-08-24T22:57:00.007+02:00

Hej Splendorze, nigdy się osobiście nie poznaliśmy, ale dzięki internetowi mogliśmy w miarę na bieżąco wiedzieć co się dzieje na naszych podwórkach.
Wirtualnie to ja nawet Twój Kórnik trochę zwiedziłem, bo byłem ciekaw w jakim miejscu mieszkasz.
Pamiętam ten czas gdy na siebie w internecie wpadliśmy.. Razem z Badzielcem i Bankierem komentowaliśmy otaczającą nas rzeczywistość. Bywały smutne momenty, ale częściej było wesoło, wiele sie działo. Dla mnie wszystko wtedy było nowe, a Wy mieliście już pewne doświadczenie życiowe.
Czas jednak biegł. Na Twoim blogu coraz rzadziej się pojawiały informacje, ale widziałem co u Ciebie się dzieje. Żałuję, że nie można wiecznie być młodym i sprawnym, albo przynajmniej sprawnym.
Nie wiem gdzie teraz jesteś Splendorze, ale mam tylko nadzieje, że jest to jakieś miłe i przytulne miejsce i że czasem możesz sobie zerknąć co tam dzieje się w Kórniku.
Ja będę o Tobie pamiętał.

innym razem w winnicy

2011-08-24T00:05:00.008+02:00

Kiście winogron już prawie dojrzałe. Niebawem w winnicach zrobi się ruch, ale nie będą to niedzielni spacerowicze(tacy jak ja;-), to będą właściciele z pracownikami.
Widziałem kiedyś we Fracnji winobranie, no z daleka, ale wiem jak to wygląda.
Tym razem było bardzo pochmurno, ciągle istniała obawa, że zacznie padać, ale w sumie tylko postraszyło. Biegałem więc sobie, nawet szukałem błotnych kałuż, ale te z poprzedniego spaceru musiały już dawno wyschnąć. Szkoda.
Za to skosztowałem sobie winogron, moje kubki smakowe mówią mi, że wino będzie dobre. Mógłbym być takim testerem . Niekoniecznie winogron, najbardziej cieszyłbym się z testowania sera i jakichś szynek. Oj to by było fajnie!Muszę dziś przed snem bardziej o tym podumać, wyobrazić to sobie jakoś.
Temperatury są jakieś afrykańskie, po spacerach czuje sie jakbym jakiś maraton przebiegł. Oj teraz często myslę o oceanie! Ale jeszcze lepsza jest jakaś rzeka czy jezioro, tak aby nie opić się za bardzo słoną wodą.
Móglbym mieszkać na przykład nad Sanem, w Dwerniczku(tak mi Pani podpowiada, bo ja nie znam). W upalne dni leżałbym w cieniu drzew, co jakiś czas schodził do rzeki sie popluskać leniwie, a potem znów poleżeć;-). I pomysleć, że cos już o jesieni wspominałem parę dni temu!

To jest człapanie z wywalonym jęzorem..
I dziś i wczoraj po każdym wyjściu z domu tak właśnie wyglądałem.

tygrys

2011-08-23T23:52:00.004+02:00

Pisałem wcześniej o małych tygrysach, które urodziły się u nas w zoo.
Tym razem tygrysia mama, Malea zajeła się młodymi i nie było potrzeby karmienia butelką.
Male tygryski są z Maleą i jak się ma szczęście, to można je zobaczyć. Zdjęcia tylko przez szybę dało się robić. Maluch parę razy sie pojawił, czy to był ciągle ten sam trudno zgadnąć.
Oba tygryski to samce, teraz mają już ponad 3 miesiące(urodziły się na początku maja). Nazywają sie Asim i Taru, który jest na zdjęciu? Kto to wie..

Tygrys Iban, tata tygrysków. Jesienią pojedzie do Warszawy i byc może pozostanie tam aż do maja przyszłego roku. Tam czeka na niego inna tygrysica. Cel tej wizyty można się domyślać jaki;-). Jak dobrze pójdzie to w Warszawie też będą młode tygrysy.

zdrowa przekąska

2011-08-22T12:11:00.003+02:00

Problemy natury technicznej nieco mnie przystopowały.
Bywa, nie mam wpływu na pewne rzeczy (szkoda? albo może tak jest lepiej?)

Na razie film na temat zdrowego odżywiania. W głównej roli występuje polska marchew;-).

Bodenheim

2011-08-14T22:46:00.010+02:00

Korzystając z dobrej pogody udałem się do Bodenheim sprawdzić jak tam rosną winogrona. Nos mi mówi, że zbiory moga być udane.
Miałem też myśl, że fajnie mieć taki kawałek winnicy dla siebie, doglądać sobie, kosztować dojrzewających gron. A potem cieszyć się butelkami leżakującymi w piwnicy;-)
No ale wiadomo, jest jak jest i tyle mego, że mogę sobie podoglądac cudze pola..
Podczas tego spaceru udało mi się też zażyć kąpieli błotnej, w niby to małej i niewinnie wyglądającej kałuży.
Poduszki i łapy całe ubłocone, brzuch też, ale ile to było radości!
Potem chwila odpoczynku na ławce i podziwianie okolicy;-)
Trochę biegów z kawałkiem starej winorośli, a potem gdy jedni konsumowali sznycle drudzy MUSIELI drzemać - nie ma sprawiedliwości na tym świecie!

trochę jesiennie

2011-08-14T22:43:00.005+02:00

Spacerowałem sobie z Panią któregoś dnia po parku i stwierdziłem, że pachnie jesienią. Niby jeszcze zielono, liście na drzewach, ale coś było takiego w powietrzu, iż pomyślałem: lato mija.
W parkowym stawie pełno kaczek czy też podobnego ptactwa(nie znam sie za bardzo). Łypały na mnie, ale nie uciekały. Pogoniłbym je trochę, bo czemu nie, ale ponoć dobre wychowanie nie pozwala. I tak sie okazało, że jestem dobrze wychowany:D
A kto wie, może te kaczki chętnie by się ze mną pobawiły?
Jakieś większe ptactwo też się zaraz pojawiło na brzegu, ale łabędź budzi we mnie jednak jakiś tam respekt i od takich ptaków wolę trzymać się z daleka.
To był bardzo spokojny dzień w parku. Cisza, mało ruchu. Park prawdziwe oblężenie przeżywa w weekendy. Wtedy ludzie leżą tam na kocach, lub siedzą na turystycznych krzesełkach, a zamiast ogniska rozpalają grille. Nad parkiem unosi się chmura grillowego dymu i zapach jedzenia z dominującą nutą kiełbasy. Na całym terenie jest bardzo dużo specjalnych miejsc na śmieci, a jednak po weekendzie w trawie można znaleźć, a to kości kurczaka, a to kawałki ryby i inne atrakcje też.

na krótko w Koeln

2011-08-09T23:10:00.006+02:00

Zabawiłem w sobotę na krótko w Kolonii. Zniosłem cierpliwie siedzenie na placu pod katedrą, bo gdzieś tam podświadomie liczyłem na to, że główny powód przyjazdu do tego miasta to Wolf i Rufus.
Ale jakby to powiedział kapitan Kloss podszywający się pod Wujka Dobra Rada: motyla noga*! Spotkania z labradorami NIE było!
Ja wiem, że to była moja psia naiwność, bo niby wiedziałem, że się nie zobaczymy, ale tak sobie po cichutku i nieśmiało myślałem...że może.. chyba jednak innym razem.
Z pozowania niewiele wyszło, bo ludzie mnie rozpraszali. Zamiast Pani zapozowałem takim Japończykom, ten pan miał taki duży aparat, z wielkim obiektywem, to pomyślałem, że może lepiej obrócić się w jego stronę, a nie w kierunku Pani i jej "aparaciku".
Wiele osób do nie zagadywało, ale nie zawsze rozumiałem, bo były to różne języki.
Niektórzy ukradkiem mnie dotykali i głaskali;-), siedziałem wtedy spokojnie, udając że nic się nie dzieje. Inni z kolei pytali Pani czy mogą mnie pogłaskać, wtedy pozwalałem sobie na więcej, na przykład lizałem ręce, a raz nawet twarz. I ten pan wcale nie był zbulwersowany, nawet się cieszył. Dziwne, nie?:-)
Potem trochę spaceru nad Renem, łapa za łapą.
I droga do domu bardzo atrakcyjną trasą, feler tego był taki, że deszcz był bardzo intensywny. Nastąpił moment, że musiałem udać się za potrzebą, Pani ze mną wyszła z samochodu i na leśnym parkingu zauważylismy dziurę w ogrodzeniu. Weszliśmy, to był jakiś dziki sad, drzewa z brzoskwiniami(twarde jeszcze jak kamienie), wielkie jabłka. Atmosfera taka trochę tajemniczo-straszna;-), nawet na chwilę zapomniałem po co tam weszlismy!
Wybiegałem się za to w niedzielę. Ale dziś już o tym pisać nie będę, czuję potrzebe drzemki.